Beşiktaş.

İlk demem gerekeni dediğime göre size şunu müjdeleyebilirim: eşsiz bir spor yazısı az sonra kendisini size tanıtacak. Sakin olun yahu. Çok heyecanlanmayın. Ve ancak her ihtimale karşı yakınlarda bir bardak su falan bulunsun.

Önce esneme ile başlayalım: ayağa kalkın ve dizlerinizi kırmadan ayaklarınıza dokunun. ?! Yok yav yok… Şaka yahu.

Ancak okuyacaklarınızla ilk kez karşılaşacak olsanız da şıp diye kavrayıvereceksiniz mevzuları.

Efendim, namağlup diye bir tabir var biliyorsunuz değil mi? 1991-1992 Türkiye Futbol Ligi Şampiyonu Beşiktaş bu unvana ayrıca namağlup titrini de eklemişti. Namağlup Şampiyon. Bir sezon boyunca yenilmemişti Beşiktaş.

Şimdi ise yeni bir kelimemiz var: nagalip. Evet nagalip. Adamlar sürekli kaybediyor yani. Ve fakat sürekli yahu. Mutat kaybediyor adamlar. 6 maç üstüste kaybetmek. Milli Takım seviyesinde böyle bir konuma düşmek.

Maçtan evvel yorumcular tartışıyor:

“Valla Ercüment’çim ben 4 yeriz diyorum. En az tabii.”

‘Abartma Alpay, ben 3 yer bir tane atarız diyorum.’

“Sen Türkiye’yi desteklediğin için duygularınla karar veriyorsun.”

‘Ya ne alak…’

“Öyle abi! Duygusallıkla olmuyor bu işler. Deniz dediğin adam top indirmeyi bilmiyor. Adam bildiğin mal!”

‘A ama ayıp oluyor.’

“Başlarım ayıbına lan! Gelen döşüyor, giden yerleştiriyor! Bu ne lan!”

Şaka bir yana: kaybediyoruz. Hep kaybediyoruz. Her mecrada kaybediyoruz. Ve hatta şimdi ki zaman fazla. Kaybettik.

Efendim “Adamlar ikinci yarı gol atmazsak bize yarım milyar $ vereceklermiş.”

Ne?

“Yarım milyar Dolar. 500 milyon Dolar yani.”

Bu parayla şehir inşa olur be! Bu maçın telafisi var mıymış?

“Al işte.”

Da biz zaten ikinci yarı gol atacağımızı düşünmüyorduk ki…

“Orasını çaktırma.”

“Abi çatır çutur eziyorlar bizi!”

Olsun be olm… Arda süper oynadı…

“He mühim olan o mu?! Küfür Arda’nın küfür küfür Arda’ya da küfür kürk kere küfür Arda’sı!”

Höst! Sakin ol be!

“Abi Arda’nın müthiş oynadığı bir takım kazanamıyorsa bu Arda’nın etkisiz eleman olduğunu gösterir ki!”

“Sporcunun zeki, çevik ve ahlâklısını severim.” Sevmek. Rahmetli Atatürk’ün açıkça pek kullandığı bir kelime değildi.

Bunu söylemesi gösteriyor ki sporcunun ebleh, miskin ve edepsizi vardır.

Ayıp olmuyor mu Milliler? Türk A Milli Futbol Takımı! Ayıp olmuyor mu? Gittiğiniz her yere sizinle beraber stat geliyor be! Dünya’nın her yerinde ev sahibisiniz! Ayıp değil mi?!

Dünya Şampiyonu olun, unutalım bu rezillikleri.

“Abi Barış kafes dövüşçüsü gibi adam!”

O parçaladı kendini zaten. Merih’de can baş modunda.

“Yalnız abi takımda herkes sanki sorumluluğu bir diğer takım arkadaşına ihale etmeye çalışıyor.”

Gerçekten de… Arda’nın frikik golünü konuşmuş ya Dünya? Şimdi de boş kaleyi nasıl tutturamadığını mı konuşuyor acaba?

A Milliler şunu anlamadılar galiba: Burası devletler ligidir. Buraya gelmeye layık bulunduysan kendi takımında oynadığını 3 vites yükselteceksin. Kaybetme lüksünüz aslında yoktur. Kaybettiyseniz yanlışsınızdır. Siz kaybederseniz Ay Yıldız kaybeder. Buna hakkınız yok!

Bizim gibi hakemlerin ve federasyonun bastırmak istediği ülkeler maç başlar başlamaz golü bulmalıdır. Yoksa iş sarpa sarar. Huy olmalı bu. Özellikle santra bizdeyse, avantaj bizde demektir. Yani maça %51 şans ile başlar ilk başlayan takım. Bizim bir hücum şansımız vardır, rakip ise müdafadır. Bu avantajı değerlendirmek gerekir. Bunu Dünya futbol tarihinin en erken golünü atan ülkenin bir mensubu olmanın güveniyle söylüyorum.

Efendim, Milli maçların farklı vilayetlerde oynanması güzel. Ve ancak bir “Ev” stadı olmalıdır. Yani örneğin yirmi maçın yarısı İnönü’de oynanır. Kalan 10 maç ise farklı illerde oynanır. Bu daha doğru yaklaşımdır. Taraftar kitlesi oturmuş olur. Sinerji daha güvenle yayılır.

ABD’de NBA Allstar maçlarında oynayan sporcuların hepsi kendi kulüp formasını giyiyor. Bizim Milliler öyle mi yapsa acaba? Olduğu biçimde motive olamadıkları belli çünkü.

Mümkün olduğunca çok sayıda sporcu Milli yapılıyor. Aktif olarak Milli Takım forması taşıyan futbolcu sayısı en yüksek ülkeyiz. Niye? Çünkü torpillilere saçılan bir unvan haline geldi Milli oluş durumu.

Seversin sevmezsin… Bugün Türkiye’de Amedspor var. Adamlar geçen sezonu birinci ligde birinci bitirmiş. Süper Lig’de ilk üçün içinde. Belli ki performans tavan. Niye çağırılmıyor kimse Amedspor’dan A Milli kadroya?

Yahu bizim teknik direktörün futbolcu seçmek gibi bir durumu yok ki. Adamların biri Inter’den, biri Real Madrid’den, biri Juventus’tan, biri Manschester United’dan, bir Lille’den vs… alma da göreyim. Adam Real Madrid aga! Nasıl almıyorsun derler adama.

“Ahlâklısı”… Sergen? Bahisçi. Gece kulüpçü. Muazzam yetenek.

Spor Bakanı devre arasında arayıp “3 gol yememiz gerek.” dediğinde “Kolay iş” tepkisi verecek bir mizaca sahip. Yarım milyar Dolar nasıl paradır yahu… Beni bile yoldan çıkarmanın ramağında dolaştıracak bir durum.

“Kazanalım diye rüşvet veren yok mu yahu?”

Sergen maçtan evvel antrenmanı iptal edip takımı Boğaz’da gece kulübüne götürür be!

Şimdi nereden geldi aklıma: Merih bir maçta Bozkurt gösterdiği için ceza almıştı. Nah yapsak cezası var mı? Yani Türkiye’de cezası olabilir. Ve ancak Dünya’nın diğer ülkelerinde nah hareketi diye bir şey yok. Yani ne olduğunu bile anlamayacaklar. Bunun cezası var mı? Varsa neye göre?

Ey ahali; Domaniç’in muhterem sakinleri; 12 Kasım 2026 tarihli Posta Gazetesi’nin arka sayfasında ki bir makale insanı coşkun sularda bir o yana bir bu yana sallıyor dermişim…

O kadar da değil ve ancak konu bir acayip: Yoga Olimpik branş olmalı mıdır?

E ama yani… artık yani… demeyeyim diyorum… ve ancak… çüş be kardeşim!..

Yahu yoga bir meditasyon bir kere. Derecelendirme nasıl yapılacak?

Jüri Üyeleri: “Alman ruhunu biraz daha yukarı taşıdı gibi geldi bana.”

“Ama Fransız Yaradan’la en yakın teması kurmuşa benziyor.”

“Hintli medite halde öldü. Al sana nirvana.”

Adam müsabaka esnasında ölmüş ve ancak en iyi dereceyi tutturmuş. Ölüye madalya verilecek bu durumda.

Kulüp takımlarının 2 stadının olabileceğini halen savunuyorum. Örneğin Beşiktaş bir statta Lefkoşa’da yaparsa ve bazı Avrupa maçlarını burada oynasa güzel olabilir.

Beşiktaş taraftarının tribünde, hep beraber bir müzik albümü doldurabileceğine halen inanıyorum.

Galatasaray’ın Barcelona maçını hatırlıyor musunuz? Galatasaray’ın golü iptal edilmişti. Karar VAR’dan döndü. Gol iptal oldu. Pozisyonun görüntüleri 20 dakika boyunca gösterilmedi. Ahali, eğrisiyle doğrusuyla VAR aslında bir anında görüntü montajlama stüdyosudur. Gördüklerimizi bize saniyeler içinde gördüklerimizden farklı gösteriyorlar. VAR’ın devreye girmesi ile Yapay Zeka’nın aynı döneme denk gelmesi ise olayın netliğini pekiştiriyor.

Futbolda ultra acurluk: Adamın maç totemi maçı izlememek! Bu kadar denyoca bir şey olabilir mi yahu?! Yav bütün olay maçı izlemek zaten be!

Takımlar illa iki renkli mi olmalı? Sarı-kırmızı, sarı-lacivert, bordo-mavi, yeşil-beyaz, kırmızı-siyah, siyah-beyaz… Hep iki. 3 renkli, 4 renkli takımlar yapamıyor muyuz?

Bunun yanında çoklu branş liglerini halen savunuyorum: Aynı kulüpten Futbol, Basketbol ve Voleybol Takımları’nın katıldığı bir ligden bahsediyorum. Yani basket takımının aldığı sonuçlar futbol takımın sıralamadaki duruşunu etkileyecek. 3 branş birbiriyle birleşmiş bir ligin parçası olacak. Bu olduğu taktirde kulüpler ve kulüp taraftarlığı açısından kuvvetlendirici bir etki sunabilir.

Ben sporcunun ebleh, miskin ve edepsizini sevmem.