Bazen en uzun yolculuklar, küçücük bir adımla; en derin sohbetler ise tek bir kelimeyle başlar:
MERHABA.
Bugün bu sütunlarda, kuruluşun ve kurtuluşun topraklarında, Domaniç Gazetesi'nde sizlerle buluşmanın heyecanını yaşıyorum. Her hafta yeni bir solukla başlamak, kelimelerin gücüyle gönül kapılarınızı çalmak benim için büyük bir onur.
Bu ilk yazıda, müsaadenizle önce kendimi takdim edeyim: Ben Kenan Yeşilyurt. Ziraat Mühendisiyim. Ama sadece diplomasıyla değil, toprağa duyduğu sevdayla hareket eden, mesleğine tabiri caizse aşık bir mühendisim. Tohumun topraktaki mücadelesinden, bir ağacın çiçek açışındaki mucizeye kadar doğanın her döngüsünü heyecanla takip eden biriyim.
Domaniç sadece bir coğrafya değil; Hayme Ana'nın şefkati, yaylaların serinliği ve asırlık çınarların gölgesinde büyüyen bir medeniyet hikâyesidir. Bizler bu hikâyenin bugünkü mirasçılarıyız. Bu köşede bazen sokağımızın bir sorununu, bazen toprağımızın bir bereketini, bazen de hepimizi gülümseten bir insan hikâyesini konuşacağız.
Peki, burada ne yapacağız?
Amacım, sadece yazmak değil; dertleşmek, fark etmek ve fark ettirmek. Siyasetin tozlu raflarından ziyade, hayatın tam kalbine dokunmak istiyorum. Domaniç'in sesini, sizlerin düşüncelerini ve bu güzel ilçenin potansiyelini kelimelere dökmek temel gayem olacak.
Köşe yazarlığı bir anlamda bir sözleşmedir. Benim okuyucuyla olan sözleşmemin ilk maddesi samimiyet olacak. Doğruya doğru, yanlışa yanlış diyebilen; ama her zaman yapıcı ve birleştirici bir dil kullanmaya özen gösteren bir köşeyle huzurlarınızda olacağım.
Bu ilk yazıyla birlikte, aramızda bir gönül köprüsü kurulmasını temenni ediyorum. Sizlerin desteği, eleştirileri ve fikirleri bu köprünün en güçlü taşları olacak.
Kahvenizi yudumlarken bir dost sohbetine ortak olmak isterseniz, ben hep burada olacağım.
Yeni haftanın hepimize bereket, sağlık ve huzur getirmesi dileğiyle...
Gelecek haftalarda görüşmek üzere, esen kalın.