Domaniç Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Mustafa Yiğit kaleme aldığı yazıda şu ifadeleri kullandı;

"Basını olan halk aydındır" düsturuyla yola çıkan Domaniç Gazetesi, bugün 31. yılını kutluyor. 1995 yılında Şerif Yılmaz tarafından temelleri atılan, ardından Mehmet İmdat Uysal’a emanet edilen bu bayrağı, 2006 yılında ben, Mustafa Yiğit devraldım. "Küçücük bir ilçede gazete nasıl ayakta kalır?" diyenlere cevabı, gazetesine sahip çıkan Domaniç halkı verdi. Takvimler 10 Nisan 2026’yı gösterirken, gazetemiz 31 yaşını doldurdu.

BİR ÇOCUKLUK HAYALİNDEN "AMİRAL GEMİSİ"NE

Her şey, babamın eve getirdiği Hürriyet Gazetesi'ni kesip biçerek, A3 kağıtlarına yapıştırıp kendi dünyamı kurmamla başladı. Gazetecilik benim için bir meslek değil, çocukluk hayalimdi. İlk ciddi adımı 1988’de Aachen Yunus Emre Camii din görevlisi merhum Cevdet Şeker ile çıkardığımız cami gazetesiyle attık.

Takvimler 10 Ocak 1990’ı gösterdiğinde, 24 yaşında gencecik bir muhabir olarak Avrupa Hürriyet Gazetesi’nde resmen göreve başladım. İlk haberim kibrit kutusu kadar küçüktü ama mutluluğum dünyalara sığmıyordu; sanki ben yürüdükçe Aachen sokakları sarsılıyordu.

AACHEN’DEN DOMANİÇ’E UZANAN HABER MARATONU

Aachen’de geçen yıllar, adeta bir dünya başkenti gibiydi; Erbakan Hoca’nın okuduğu sokaklar, Kemal Şahin’in başarı hikâyeleri, Armin Laschet ve Martin Schulz gibi siyasetçilerin kulisleri... Mustafa Denizli’nin Alemania Aachen macerasından, İbrahim Tatlıses ve Bülent Ersoy konserlerine; mafya çatışmalarından yabancı düşmanlığının karanlık yüzüne kadar binlerce habere imza attım. Türk basınının amiral gemisinde her türlü maddi ve manevi tatmini yaşadım ama içimdeki vatan ateşi hiç sönmedi. 1971’den beri süregelen o özlem beni hep tek bir yere çağırıyordu: Köyüme, Domaniç’e.

30 YILLIK HASRETİN SONU: "GURBET BİTTİ, HİZMET BAŞLADI"

2006 yılında gurbet hayatını noktalayıp çoluk çocuk memlekete döndük. 1 Ocak 2007 itibarıyla Domaniç Gazetesi’nin başına geçtim. İlk günler zordu; gazeteyi sadece "ihale ilanı basılan bir kağıt" sanan bir anlayış vardı. Her pazartesi kapı kapı dolaşarak kurum amirlerine, belediye başkanlarına, jandarmaya, polise aynı soruyu sordum: "Bu hafta Domaniç için ne yaptınız?"

Motosikletimle köyleri arşınladım, "Yerel Yatırımcılarımız" köşesiyle esnafın sesi oldum, "Arka Sayfa Hikâyeleri" ile koca çınarlarımızın ömürlerini kayıt altına aldım. Domaniç’in dağ yolunun engel değil, ekmek kapısı olduğunu; tarih, tarım ve turizmle kalkınabileceğimizi her fırsatta haykırdım. Bazen protokol kurallarını bilmediğimden mahkemelik olduk, bazen yazdığımız ayetler veya eleştiriler nedeniyle birilerini kızdırdık. Ama halk bizi öyle bir bağrına bastı ki, 500 yurt içi, 100 yurt dışı aboneye ulaştık.

BAYRAK YARIŞI VE YENİ HEDEFLER

Haber koşturmacası, festivaller ve sosyal projeler derken vücudum yorgun düştü. 2014-2015 yıllarının o zor günlerinde ailemin desteğiyle yeniden ayağa kalktım. Henüz 50 yaşıma gelmeden, bayrağı çocuklarıma devretmek zorunda kaldım. İyi ki de öyle olmuş! Evlatlarım o bayrağı aldılar ve daha yükseğe taşıdılar. Benim 500 abonelik hayalim, bugün oğlum Serdar’ın vizyonuyla internette 8 milyon tıklamaya ulaşan dijital bir güce dönüştü.

Bugün basın dünyası belki hak ettiği yerde değil; belki halk, belki siyaset, belki de bizler suçluyuz. Ancak bir gerçek var ki: Domaniç halkı her şeyin en iyisine layık. Bize sahip çıkan bu halk için elimizden gelenin fazlasını yapmaya devam edeceğiz. Unutmayın; biz kendimize sahip çıkarsak, herkes bize sahip çıkar!

Nice yıllara Domaniç Gazetesi!

Domaniç Gazetesi, 10 Nisan 1995 Pazartesi günü ilk sayısıyla okurla buluştu. Dört sayfalık bu ilk baskıda hem ilçeye dair konular hem de ülke gündeminden gelişmeler bir arada yer aldı.

YOL SORUNU GÜNDEMDEYDİ

İlk sayının manşetinde yer alan “Ne olacak yolların hali?” başlıklı haberde, Domaniç’i Tavşanlı’ya bağlayan karayolunun uzun süredir bakımsız olduğu vurgulandı.

Haberde, özellikle kış aylarında yolun daha da kötüleştiği, çukurlar ve bozulmalar nedeniyle sürücülerin zor anlar yaşadığı ifade edildi. Yolun aynı zamanda araçlarda maddi hasara da yol açtığına dikkat çekildi. Haberde, yetkililere açık bir çağrı yapılarak yolun bir an önce asfaltlanması ve düzenli bakımının yapılması gerektiği dile getirildi.

“BİR YILIN BİLANÇOSU”

Manşetin hemen altında ise dönemin Domaniç Belediye Başkanı İbrahim Önder’in, göreve gelişinin birinci yılında yapılan çalışmalar paylaşıldı.

Başkan Önder, bir yıllık süreçte Domaniç için önemli hizmetlerin hayata geçirildiğini belirterek, toplamda 1 milyar 810 milyon 963 bin TL yatırım yapıldığını açıkladı.

Yapılan çalışmaları anlatan Önder; “Belediyeye bir adet çöp aracı ile bir adet et taşıma aracı kazandırıldı. Uzun süredir kapalı olan hayvan pazarı yeniden hizmete açıldı. İlçe merkezinde bazı sokaklara parke taşı döşendi. Okullara çeşitli destekler sağlandı. Su ve kanalizasyon altyapısına yeni ilaveler yapıldı. İlçenin farklı noktalarında yeni ham yollar açıldı” ifadelerini kullandı.

KÖŞE YAZISI: “GÖZLEM”

“Gözlem” köşesinde Domaniç Gazetesinin kurucusu Şerif Yılmaz’ın yazısı yer aldı. Köşe yazısında, gazetenin neden kurulduğu ve nasıl bir yol izleneceği açık bir şekilde anlatıldı. Domaniç’e hizmet etmek, ilçenin gelişimine katkı sağlamak ve sorunları dile getirmek temel hedef olarak ortaya konuldu.

DOMANİÇ’İN HAFIZASI OLMAYI SÜRDÜRÜYOR

Domaniç Gazetesi, ilk sayısında ortaya koyduğu bu anlayışı 31 yıldır sürdürüyor. Bugün Genel Yayın Yönetmeni Mustafa Yiğit öncülüğünde yayın hayatına devam eden gazete, güçlü arşiviyle Domaniç’in hafızası olmayı sürdürüyor.

Gürok Grup tarafından yapılan açıklamada, Argat’ın iş dünyasına kattığı değer, güçlü liderliği ve vizyoner yönetim anlayışıyla bu prestijli listede yer almasının önemli bir başarı olduğu vurgulandı.

Açıklamada,
“Liderliği, vizyonu ve iş dünyasına kattığı değerle ilham veren bu başarıdan büyük gurur duyuyoruz.” ifadeleri kullanıldı.

Stratejik Yatırımlarda Önemli Rol

Gürok Grup bünyesinde sanayi, turizm ve cam sektörlerinde yürütülen yatırımların stratejik yönetiminde aktif rol üstlenen Argat, aynı zamanda iş dünyasında kadın liderliğinin güçlenmesine katkı sağlayan isimler arasında gösteriliyor.

Uzun yıllardır grubun yatırım stratejileri ve büyüme planlarında önemli görevler üstlenen Argat, başarılı yönetim yaklaşımıyla dikkat çekiyor.

Kadın Liderleri Öne Çıkaran Liste

Fortune Türkiye tarafından her yıl hazırlanan “En Güçlü 50 Kadın Lider” listesi, Türkiye’nin farklı sektörlerinde etkili çalışmalar yürüten kadın yöneticileri bir araya getirerek kadın liderliğinin görünürlüğünü artırmayı amaçlıyor.

Gürok Grup Yönetim Kurulu Başkan Vekili ve Kütahya Ticaret ve Sanayi Odası (KUTSO) Başkanı Esin Güral Argat, şampiyonluk yolunda emin adımlarla ilerleyen Kütahyaspor için Eskişehir’de oynanan kritik deplasman maçında taraftara ulaşım desteği sağladı. Taraftarın deplasmanda takımının yanında olmasını sağlamak amacıyla 1.421 kişilik kontenjan sayısı kadar taraftarı Eskişehir’e götüreceğinin sözünü veren Esin Güral Argat’ın öncülüğünde gerçekleşen ulaşım desteği yoğun ilgi gördü ve 40 otobüslük ulaşım organize edildi. Ulaşım ve 1.500 kişilik kumanya desteği sayesinde taraftarlar, deplasmanda tribündeki yerini alarak Kütahyaspor’u yalnız bırakmadı.

“Şampiyonluk inancımız tam”

Esin Güral Argat, Kütahyaspor’un ortaya koyduğu mücadeleye ve elde edeceği başarıya olan inancını şu sözlerle dile getirdi: “Şehrimizin en önemli ortak değerlerinden biri olan Kütahyaspor’un şampiyonluk yolculuğunda taraftarımızın takımının yanında olması bizim için çok kıymetliydi. Bu anlayışla söz verdiğimiz gibi Eskişehir deplasmanında taraftarımızı takımımızla buluşturduk. Sahada gösterilen mücadele kadar tribündeki destek de bu hikâyenin çok önemli bir parçası. Bugün gelinen noktada takımımızın ortaya koyduğu kararlılık ve performans, hepimizi gururlandırıyor. Şampiyonluğun bir sonraki Kütahya’daki maça kalmış olması, bu büyük heyecanın şehrimizde yaşanacak olması açısından da ayrı bir anlam taşıyor. Takımımıza, teknik ekibimize ve büyük Kütahyaspor taraftarına yürekten inanıyorum. Bu hikâyenin sonu şampiyonluk olacak, inancımız tam.”

Kütahyaspor’a çok yönlü destek sürüyor

Kütahyaspor’un bu sezon ortaya koyduğu başarılı performansla şehrin ortak değeri haline geldiğini vurgulayan Esin Güral Argat, verdikleri desteklere devam edeceklerini söyledi. Gürok Grup’un son dönemde kulübe sağladığı katkılar arasında; forma göğüs sponsorluğu ve futbolculara yönelik motivasyon primleri yer alıyor. Daha önce kulübün başlattığı dayanışma kampanyasına verilen katkı ile binlerce çocuğa ulaşılması sağlayan Gürok Grup, sportif başarıyı teşvik eden ilave desteklerle de takımın şampiyonluk yolculuğuna güç veriyor. Kütahyaspor’un şampiyonluk yolculuğunun tüm şehre getirdiği birlik ruhuna dikkat çeken Esin Güral Argat, Gürok Grup’un önümüzdeki dönemde de Kütahyaspor’un yanında olmaya devam edeceğini belirtti.

Mustafa YİĞİT - Yeşil Yayla’nın kurucularından mandıracı Mehmet Yeşilyaprak ve gıda teknisyeni İbrahim Teke, Domaniç’te ilk şarküteriyi açtıklarında birçok kişi “Burada bu iş olmaz” demiş. Tüm engellemelere rağmen mücadeleye devam eden iki arkadaş, bugün 9 kişiye istihdam sağladıklarını söylüyor.

“Eğer çalışmaya gönlünüz varsa, birilerini taklit etmek yerine kendiniz bir şeyler üretebiliyorsanız burada her iş olur. Çalışmak, dürüstlük, cesaret ve girişimci bir ruha sahipseniz başarılı olursunuz” diyorlar.

Domaniç’e son olarak süt şoklama soğuk hava deposu kuran Yeşil Yayla, günlük 4 ton, aylık ise yaklaşık 120 ton sütü bu merkezde işliyor.

Gıda Teknisyeni İbrahim Teke, müşterilerine en hijyenik şartlarda hizmet vermeye çalıştıklarını belirterek şunları söylüyor:

“Biz müşterimize en hijyenik şartlarda hizmet vermeye çalışıyoruz. Müşterimiz de bize güveniyor. İşlerimiz çok iyi. Zaten dürüstlük, güler yüz ve hijyeni bir arada sunabildiğinizde sorun kalmıyor. Ayrıca bizim burada bir de ortaklıktan çekinenler var. Biz yıllardır bir iş yerini ortak yönetiyoruz ve bugüne kadar hiçbir sıkıntı yaşamadık. Çünkü bizde art niyet yok.”

İşlerimiz Daha da Büyüyecek

İbrahim Teke’ye göre Domaniç’te insanların birçok işe baştan olumsuz yaklaştığını belirterek şöyle devam ediyor:

“Domaniç’te her ne hikmetse birçok işe olumsuz bakılıyor. ‘Burada bu iş olmaz’ düşüncesi iyice yerleşmiş. Oysa burada yapılacak çok iş var. Biz süt nakliyesiyle başladığımız işte bugün 9 kişiyi istihdam eden bir şarküteri ve süt toplama merkezi işletiyoruz. Yakında piliç üretim çiftliği işine de gireceğiz. CP ile ortak çalışacağımız bu proje sayesinde birçok Domaniçliye de iş imkânı sağlanacak.”

Destek İstiyoruz

Mehmet Yeşilyaprak ise yerel yatırımcıların da desteklenmesi gerektiğini ifade ediyor:

“Yöneticilerimiz teşvik kapsamında olan ilçemize dışarıdan gelen yatırımcılara kucak açıyor ve tüm imkânlarını seferber ediyorlar. Buna karşı değiliz. Biz bedava arsa ya da maddi destek istemiyoruz. Sadece bize de sahip çıkılmasını ve manevi destek verilmesini istiyoruz.”

Yeşil Yayla’nın Hikâyesi

Yeşil Yayla Şarküteri, 2003 yılında Mehmet Yeşilyaprak ve İbrahim Teke tarafından kuruldu.

Özel bir şirkette süt toplama ve nakliye işinde çalışan iki arkadaş, daha sonra Domaniç’te kendi işlerini kurmaya karar verdi. Mehmet Yeşilyaprak usta bir mandıracı, İbrahim Teke ise gıda teknisyeniydi.

Çiftçi olan babaları başlangıçta bu fikre sıcak bakmasa da kendi işlerini kurmaya kararlı olan iki arkadaş, önce eski bir kamyonet alarak süt toplama işine başladı. Borçla aldıkları kamyonetin borcunu ödeyebilmek için gece gündüz çalıştılar.

Yeni İşlere El Attılar

Kamyonetin borcu bittikten sonra Domaniç’te yapılabilecek işleri araştıran iki ortak, ilçede şarküterinin eksik olduğunu fark ederek bu alana yönelmeye karar verdi.

Mehmet Yeşilyaprak o günleri şöyle anlatıyor:

“İlçemizde cebine üç kuruş para giren insanlar hemen bildik bir işe giriyor. Biz ise birilerini taklit edip onlara rakip olmak yerine farklı bir iş arıyorduk. Şarküteri hem bildiğimiz bir işti hem de Domaniç’te bir ilk olacaktı. Ancak bu işe girerken de birçok engellemeyle karşılaştık. Bize hep söylenen şey şuydu: ‘Olmaz, Domaniç’te bu iş olmaz.’”

Mustafa YİĞİT - Birçelik Demir Doğrama’nın genel sorumlusu , Hasan Birge

Hasan Birge, Bursa’da PTT memuru olan babasının kararıyla özel bir demir doğrama atölyesinde çırak olarak işe başladı. Daha sonra kendisini geliştiren Birge, 1977 yılında yanına ağabeyi Salim Birge’yi de alarak bir atölye kurdu. 1980 yılında atölyeyi Tahtaköprü’ye taşıyan Birge kardeşler, 1981 yılında ise Domaniç’e taşındılar.

Birge kardeşlerin büyüğü olan Salim Birge de işe kardeşi Hasan Birge’nin yanında çırak olarak başlamış. Daha sonra ise meslek olarak kendisine meyve kasacılığını seçmiş.

“Plastik kasalar işimizi bozdu” diyor Salim Usta.
“Kimsenin sağlığı düşündüğü yok. ‘Ucuz’ diye bir ara herkes plastik kasalara yöneldi. Ancak aldığımız duyumlara göre yakında meyvecilikte plastik kasa kullanımı yasaklanacakmış. O zaman yine eskisi gibi kasa işini büyütürüz” diye düşünüyor.

Birçelik Demir Doğrama ekibi 5 kişiden oluşuyor. Hasan Birge demir ve sera işleriyle ilgilenirken, Salim Birge ağırlıklı olarak meyve kasası üzerinde çalışıyor. Ayrıca Salim Yüksel, Tevfik Yıldız ve Kazım Öztürk de çekirdek ekipte görev alıyorlar.

Ekibin en yoğun işi sera üzerine. Hasan Birge, imal edilen seraların yüzde 70’inin il dışına yapıldığını söylüyor. Ayrıca Konya’daki çeşitli meyve-sebze hallerine yılda 40 bin adet meyve kasası yapan Birge kardeşler, yoğun sezonda ekiplerini 15 kişiye kadar çıkarıyorlar.

Domaniç’te demirci olmadığı için ilçeye Tahtaköprü’den gelen Birge kardeşler, 27 yıldır Domaniç’te faaliyet gösteriyor.

Çelik çatı, demir kapı ve çerçeve, balkon demirleri, merdiven korkulukları, çadır demirleri gibi akla gelen birçok alanda demiri işleyebilen ekipten, “Sarı” lakaplı Salim Yüksel şöyle konuşuyor:

“Demirle yapılacaksa yapamayacağım iş yoktur.”

Sarı Salim, “İmkân versinler otomobil şasesi bile yaparım” derken, aslında egzoz imalatıyla da kendisini ispatlamış durumda. Çekirdek ekipte görev alan Tevfik Yıldız ve Kazım Öztürk’ün de geri kalır yanları yok. Son olarak Uşak’ta özel bir yatırımcıya sera işi yapan ustalara iş yetmiyor.

Beğenmedikleri tek şey ise işyeri yönetiminin düzensizliği. Düzenli ve prensipli bir çalışmayla kısa zamanda büyümenin işten bile olmadığını söylüyorlar.

Domaniç’in kasaları meşhurmuş

Yıllar önce meyve kasası işini keşfeden Birge kardeşlerin en büyük sıkıntısı, bu işi yapan kişi sayısının az olması.

Özellikle Antalya bölgesinde Domaniç ormanlarından üretilen meyve kasaları daha dayanıklı olduğu için çok tercih ediliyormuş. Ancak bu işe Domaniçliler fazla ilgi göstermediğinden ve birkaç kişiyle müşteriye yeterince mal üretilemediğinden çeşitli sıkıntılar yaşanıyormuş.

Kasa işiyle uğraşan Salim Usta’ya göre; Domaniç’te bu işi yapan kişi sayısı fazla olsa, memleketin birçok meyve ve sebze halini ele geçirmek işten bile değil.

Mustafa YİĞİT - Domaniçli Habibe, kahraman bir Cumhuriyet kadınıdır. Millî Mücadele yıllarında Yunan ordusuna karşı koymak için Domaniç Dağları’nda toplanan Türk birliğine biricik oğlunu teslim etmiştir. Ancak oğlu, bilmeden Yunan ordusuna yol gösterince, vatan uğruna öz evladını tek kurşunla öldüren bir anne olarak hafızalara kazınmıştır.

ŞÜKÛFE NİHAL’İN KALEMİNDEN DOMANİÇLİ HABİBE

Cumhuriyet döneminin ilk kadın yazarlarından, şair ve araştırmacı kimliğiyle tanınan Şükûfe Nihal’in 1946 yılında yayımlanan Domaniç Dağlarının Yolcusu adlı eserinde yer alan bu hikâye özetle şu şekildedir:

İstanbul’da yaşayan Şükûfe Nihal, Domaniç’te görev yapan bir arkadaşından bu olayı dinler ve derinden etkilenir. Bunun üzerine olayın geçtiği toprakları görmek için yola çıkar. Vapurla Mudanya’ya, oradan Bursa’ya gelir. Bursa’dan İnegöl’e “kaptıkaçtı” olarak bilinen araçlarla yaklaşık üç buçuk saatte ulaşır. Ancak İnegöl’den Domaniç’e gitmek için yaylı araba ile yaklaşık 10 saat süren zorlu ve tehlikeli bir yolculuk yapmak zorunda kalır. 84 sayfalık kitap, bu yolculukla başlar.

MİLLÎ MÜCADELE’DE DOMANİÇ DAĞLARI

Domaniç’in köylerinden birinde yaşayan Habibe, eşini savaşta kaybettikten sonra bir oğlu ile genç yaşta dul kalır. Oğlunu, babası gibi asker olacak şekilde yetiştirir. Bu sırada Yunan ordusu, İnegöl üzerinden Domaniç Dağları’nı aşarak Afyon’a ilerlemeyi planlamaktadır. Durumu haber alan Türk birlikleri, kısıtlı imkânlara rağmen dağ yolunda savunma hazırlığı yapar. Habibe’nin oğlu da bu birliğe katılır.

BİR ANNE VE VATAN ARASINDAKİ EN AĞIR KARAR

Ancak Yunan ordusu adına çalışan bir ajan onbaşının yönlendirmesiyle, farkında olmadan düşmana yol gösterir. Oğlunun bu durumu öğrenen Habibe, tüfeğini alır, atına binerek Domaniç Dağları’nda konuşlanan Türk birliğine gider. Oğlunu bulur ve vatan uğruna tek kurşunla öldürerek geri döner.

KAYBOLAN FİLM VE UNUTULAN BİR ESER

Bu hikâye, 1946 yılında sinemaya da uyarlanır. Senaryosunu Şükûfe Nihal, Başar ve Necdet Saner’in yazdığı, Şakir Sırmalı’nın yönettiği filmin yapımcılığını Ertuğrul Tokdemir üstlenmiştir. Müziğini Sadi Işılay ve Muhittin Sadak bestelerken, görüntü yönetmenliğini Kriton İlyadis yapmıştır. Ancak film, vizyona girmeden önce gösterileceği sinemanın yanması sonucu yok olur.

“Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.” sözünü hatırlatan bu hikâye, son dönemde yeniden gündeme gelmeye başladı. Yurt dışından dahi Domaniçli Habibe hakkında bilgi almak isteyenlerin olduğu ifade ediliyor.

Kütahya Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Esin Güral Argat, Kütahyaspor’un yalnızca bir spor kulübü değil, aynı zamanda şehrin sosyal ve ekonomik dinamiklerini etkileyen önemli bir marka değeri olduğunu belirtti. Argat, kulübün gelişimi için tüm paydaşların ortak bir vizyon etrafında buluşması gerektiğini ifade etti.

ŞEHİR EKOSİSTEMİNE ORTAK SORUMLULUK ÇAĞRISI

Kütahya’daki iş dünyası, sivil toplum kuruluşları ve vatandaşlara çağrıda bulunan Argat, Kütahyaspor’un desteklenmesinin şehirde aidiyet duygusunu güçlendireceğini vurguladı. Argat, “Kütahyaspor’un başarısı, yalnızca sportif sonuçlarla sınırlı değil; aynı zamanda şehir ekonomisine ve sosyal bütünlüğe doğrudan katkı sağlayan bir unsurdur” değerlendirmesinde bulundu.

MODERN STADYUM YATIRIMI GÜNDEMDE

Kütahyaspor’un rekabet gücünü artırması için altyapı yatırımlarının önemine dikkat çeken Argat, modern bir stadyumun gerekliliğine işaret etti. Bu kapsamda Türkiye Futbol Federasyonu’na çağrıda bulunan Argat, yeni stat projesinin kentin uzun vadeli kalkınma hedefleriyle örtüştüğünü ifade etti.

EKONOMİK VE SOSYAL KATKI VURGUSU

Yeni stat yatırımının yalnızca spor alanında değil, aynı zamanda şehir ekonomisine canlılık kazandıracak bir kaldıraç etkisi oluşturacağını belirten Argat, projenin istihdam, turizm ve şehir markalaşması açısından önemli fırsatlar barındırdığını dile getirdi.

“ORTAK VİZYONLA HAREKET ETMELİYİZ”

Kütahyaspor’un şehir için birleştirici bir değer olduğuna dikkat çeken Argat, tüm kesimlerin ortak hedefler doğrultusunda hareket etmesi gerektiğini ifade ederek, Kütahya’nın bu süreçte güçlü bir dayanışma örneği sergilemesinin önemine vurgu yaptı.

Mustafa YİĞİT - Çayıroluk köyünde yaşayan ve çevrede “Kırıkçı Halil Ağa” olarak bilinen 76 yaşındaki Halil Ağa, yaklaşık 46 yıldır sürdürdüğü bu işiyle bölge halkı tarafından tanınan isimlerden biri oldu. Yıllar içinde Domaniç başta olmak üzere çevre ilçe ve köylerden birçok kişi, yaşadıkları kırık ve çıkık sorunlarında Halil Ağa’nın kapısını çaldı.

USTALIĞI KAYINBABASINDAN ÖĞRENDİ

Halil Ağa, bu mesleği kayınbabası Koca Mehmet’ten öğrendiğini belirtiyor. Herhangi bir ticari beklenti içinde olmadığını ifade eden Halil Ağa, yaptığı iş karşılığında belirli bir ücret talep etmediğini, kendisine getirilenlerin gönlünden ne koparsa onu kabul ettiğini dile getiriyor.

“BEN DOKTOR DEĞİLİM” DİYEREK UYARIYOR

Yaptığı işin bir meslekten ziyade bir yardım olduğunu vurgulayan Halil Ağa, gelen herkese aynı uyarıyı yaptığını söylüyor:

“Ben doktor değilim. İmkânınız varsa doktora gidin.”

Kendi imkanlarının sınırlı olduğunu ifade eden Halil Ağa, bu durumu özellikle belirttiğini ve kimseyi yanlış yönlendirmek istemediğini dile getiriyor.

HALİL AĞA YİNE DE TEMKİNLİ

Bugüne kadar müdahale ettiği kırık ve çıkıklardan olumsuz geri dönüş almadığını belirten Halil Ağa, yine de temkinli davranmayı elden bırakmıyor. Modern tıbbi imkanlara sahip olmadığını vurgulayan Halil Ağa şunları söyledi:

“Bende röntgen yok, narkoz yok. Allah vergisi bir kabiliyetim var, onunla insanlara yardımcı olmaya çalışıyorum. Her gelene de bunu açık açık söylüyorum. Ama kimisinin maddi durumu yok, kimi hastaneye gitmeye zorlanıyor. Ben de elimden geldiğince yardımcı oluyorum.”

Bu haber, 7 Aralık 2006 tarihinde yayımlanan arşiv kaydından derlenmiştir.
Aradan geçen yıllara rağmen, Domaniç’in hafızasında iz bırakan isimler ve hikâyeler, arşiv sayfalarında yaşamaya devam ediyor.