Ah O Eski Bayramlar…

Öyle değil mi ya. Nerede o eski bayramlar..?
Eskiden bayramlar böyle olmazdı. Her şeyin tadı tuzu vardı, dostluk, kardeşlik, akrabalık vardı.
Kırk yaş üstünün, bayram boyunca koro halinde tekrarlayıp durduğu bu cümlelerde asıl özlenen, aranan eski bayramlar değildir aslında.
Çünkü bayramlar, aynı bayramlardır. Hatta eskisinden daha güzeldir belki de.
O zaman nedir bu eski bayramlara duyulan özlem !?
Gençliktir, çocukluktur, henüz ölmemiş sevgilidir, eşler dostlar, dedeler, nineler, halalar amcalar, analar babalardır…
Bundan 30-40 yıl önce, zorla uykudan uyandırılıp, koşa koşa son dakikada yetiştiğim bayram namazı dönüşünde, evde anam babam dahil, bana ait tüm aile fertleri aynı sofraya otururduk. Bayram sofrasından sonra, ilk önce rahmetli babamın, rahmetli amca oğlu Sait Dedelere, sonra kayın babalara, ardından rahmetli teyzemlere, rahmetli dedemlere, rahmetli halalarıma ve rahmetli amcalarıma…
Bundan 30-40 yıl önce, bayramlaşmaya gittiğim 15 hanenin kapısı bana kapandı. Çünkü hepsi de öldüler ! Kalan birkaç kapıya ise çocuklar arabayla götürüyor. Ya bel bükülmüş, ya dizler gitmiş ya da nefes yetmiyor yürümeye…
Her bayram da aksakallı Halim Dedemin beni nasıl kucakladığını hatırlarım. Neslihan Teyzemin sımsıkı sarılmasını, Azime Halamın, Gülsüm Halamın hiç bitmeyen şekerlerini, Ahmet Dayımın gözyaşlarını, elleri nasırlı Hasan Amcamın, Ahmet Kocababamın kokusunu özlerim. Sevinçten elleri titreyen Raziye Ninemi, namı değer dev adam Çete ağamı özlerim. Bizi görünce gözleri çakmak çakmak ışıldayan İbrahim ağam gelir gözümün önüne !
70 yıllık ömrümüzde her birimiz yavaş yavaş yaşlanırken, en az 70 yakınımızı toprağa veririz. İşte her bayramda “ Ah o eski bayramlar” dememiz o yüzdendir.
Sahi, benim bayramlaşmadan sonra harman yerine top oynamaya gittiğim arkadaşlarım nerede ? Kimi gurbete çıkmış, kimi hasta yatağında, kimi erkenden çekip gitmiş bu dünyadan.
Ne oynayacak emsalim kalmış benim, ne de oynayacak gücüm…
Nasıl, “ Ah o eski bayramlar” demem ki !?
Her şey yolunda giderse, 70 yıllık kısacık bir ömrümüz var. Her anı ayrı güzel olan 70 yıl.
Ya doya doya yaşarsın, ya da parti yüzünden, tarla yüzünden her hangi bir dünya menfaati yüzünden küstüğün o akrabalarını aradığını itiraf edemezsin de belli yaştan sonra “Ah o eski bayramlar” deyiverirsin. İstem dışı.
Domaniç’te bayram namazı 06.33 te “Eyvah” dememek için gelin kucaklaşalım.
Hayırlı Bayramlar Domaniç, Hayırlı Bayramlar ey İnsanlık!

Latest Posts

spot_img

Yazarlar