SEN BİZİ BİLİRMİSİN !?

Domaniç Gazetesini devralışımızın 15. yılındayız ve hala kendimizi tanıtamamanın sıkıntısını çekiyoruz.

İlk yılımızdı 2006 yılı.Yiğitler Vadisi Pizza Kafe açılıştan bir gün önce gece hazırlıkları yapıyorduk. O zamanlar faal olan meyhanelerin birinden bir araba geldi. Çarpılmaktan kıl payı kurtuldum. “ Ne oluyoruz?” dedim. İçerden iki sarhoş ,yemek yemeye geldik lan ! Ne konuşyon. Sen bizim kim olduğumuzu biliyor musun ? Biri, “bana falanca köylü şu derler” derken öbürü, “bana da gardiyan bu derler” diye dayılandılar. Polis geldi. Mekanımız da bizi tehdit eden iki sarhoştan şikayetçiyseniz işlem yapabileceklerini söylediler. Durumu anladık. Polise teşekkür edip başımızın çaresine bakacaktık. Ama bizi tanıyan yok ki. Ben ulan bana da Bulamırlı Mustafa derler dedim. Bizim sarhoşlar arabadan çıkıp boynuma sarıldılar. Neredeyse akraba çıkıyorduk.

Pizza Kafeden sonra da sırayla 5 iş yerimizi bir bir devreye sokmaya başladık. Sonuncusuda yıl sonunda ki Domaniç Gazetesi idi.

3 Ay sonra Fetullahcı olduğumu öğrendim. Ama fetulahcılar, “Bize biat etmezsen sana burada ekmek yedirmeyiz” demişlerdi. Sonra Gominist olduğumuza karar kılındı. Domaniç’e fabrika yerine dağ ve tarih turizmi fikirlerimiz Ahmet Özoğul tarafından desteklenince ilk arkadaş olduğum kişi de o oldu. Sonra Ak Partilileri tanıdım ve damgayı yedik. “Bütün Bulamırlılar gibi bizim alamancı gazetecide akpliymiş meğer..”

Kral çıplak okunmaya başladıkça vatan , millet , türklük , yörüklük , turan falan derken meğer ben ülkücüymüşüm ya. Her partili bizi öteki partili zannederek bizden gıcık almaya başladı.

Âşıklar dertlenince ilham gelir şiir yazar şarkı besteler ya bizde gazeteci olarak bir slogan ürettik. Ya Domaniç İçin Bir Şeyler Yap Yada Yapanlara Engel Olma diye. Ardından ikinci sloganımız da, “ Bir görüşün Değil Bir Kültürün Gazetesiyiz” dedik.

Ama hala gazeteciliği algılayamayanlar  var.

Çocukluğumda köyler arası an ve mera kavgaları vardı. Sonra futbol ile sorunu aşmaya çalıştık. Gol yiyen aynaya bakmak yerine gol atan takıma sövmeye kavga çıkarmaya başladı. Kaymakamlık turnuvaları iptal. Bayram Ali Kardeş rüzgarı ile kısa süreliğine eğitimde köyler arası yarış başladı  ama başlamadan bitti. Cemaatlerin arka bahçesi yurt işine giren bizim Milli Eğitim Müdürü bir operasyonla tepe takla indirildi.

Son yıllarımızda düşman olmak için sağ olsun liderlerimiz bizi iyi biledi.

Artık şu köy , bu köy , eş dost , akraba sülale yok. Kavgalarımız liderlerimiz üzerinden Reisçiler, Kılışdaroğlucular, Doktrin moktirinci Bahçeliciler ve alt kadroları ile afiyetle bir birimizi yiyoruz.

Mesela yaz geldi ilçede bir takım işler yapılmaya başlandı. İktidarda bunlar basınla mı paylaştı. Muhalefet, yalaka Basın , yandaş basın naraları ile kendi beceriksizliğini kendi yediği golün bedelini gazeteye ödetmeye çalışıyor. Kış geldi işler durdu. Muhalefet yaylalardan obaya döndü. İş güç yok. İktidara eleştiri mi yaptı basın üzerinden . İktidar, bizim basın zaten onlardan hain, muhalif . Oraya buraya hakkımızda sözde bilgiler sızdırıp bizi susturma taktikleri başlar.

Eh biz de napalım,  ara sıra siz bizi bilir misiniz diye kendimizi ifade etmeye çalışırız dostlara.