HEPİMİZ BİRBİRİMİZ İÇİN DEĞERLİYİZ

Her birimiz öncelikli olarak değerler zincirine sahibiz. Öncelikle fıtrat gereği Müslüman bir anne babadan doğmak, Türk olmak ve Türkiye Cumhuriyeti Devletinde yaşamak gibi. Sonrasında Kütahyalı olup Domaniçli olmamız değerler sıralamamızın birer halkası şeklinde. Sonrasında ise ideolojik düşünce, maddi ve manevi önceliklerimiz. Velhasılı Ailemiz ve uzayıp giden önceliklerimiz.

Benim değinmek istediğim konu ise Domaniçlilik önceliğimiz. Domaniçlilik başka bir ayrıcalıktır. Mağdur bırakılan Anadolu’nun birçok ilçesi gibi, kendine öz değerlere sahiptir, Domaniç. Tarihi ve kültürel farklılığını kullanamasa da, şanslıdır aslında diğer İlçelerden. Çünkü Domaniç “Tarihi, Kültürü ve Doğası İle güzellikler mülküdür”.

Domaniç’te diz kırılır, yer sofrasında ve sen ben ayrımı olmadan belki de ilk ve son kez göreceğin bir kişi ile aynı tabağa kaşık sallanır. Öyle gerçekçi ve samimidir ki insanımız ; napyon, iyi gali, bizim oğlan, gardaşım, ağam, sadıç, leen, eee !!! Hitaplarıyla, her türlü gruplaşmadan, ayrışmadan, hiyerarşik düzenden kopar, bir yumruk ve can dostu olur, samimiyetle çayımızı kahvemizi içer, gerekti mi de; “Başkanım! Müdürüm! Abicim! Efendim “ der, sayın ifadesiyle ceketimizi ilikler, elini de öperiz birbirimizin.

Ne kadar güzeldir; Ta !!! Taşköprü kahvesinin önünden başlar ,ne tarafa gideceksek bitime kadar her dükkana, her kahve önüne ,her oturana takılarak güle oynaya ilerleriz biz..

Bir bakarsın ki! Sanki hiç bir biriyle bir daha konuşmayacaktır, yaşadığı sorun yüzünden iki kişi. Hele o ikisinden birinin, bir düğünü, bir ölüsü olsun da! Sen gör bakalım konuşmayan o dargın şahısları. Ya düğününde ahçısının başındadır ,ya da Acı Tabutun omuzlarında !… Aslında saydığım değerler bizler gibi küçük ilçelerinde ortak değeridir.

Domaniç’teki her bir birey bu güzel ilçenin ortak zenginliğidir. Her ne kadar farkında olmasak da hepimiz birbirimiz için çok değerliyiz aslında. Ve öylede olması, en güzel olanı.

Domaniç ortak paydasında, herhangi bir konuda, hiç tereddüt etmeden, birleşen, bütünleşen insanımız, son zamanlarda özellikle sosyal medyada birbirini kırar oldu. Tabi ki sosyal medya önemli. Ama insan olan yanımızı ve Domaniçlilik hukukumuzu bizlerden çalmasına müsaade etmemeliyiz.

Unutmamalıyız ki;

Haklılığımız hadsizliğe ve hakarete yöneliyorsa!

İstediğimiz kadar ağzımızdan çıkanı düşünsek bile, muhakkak birilerini kırıyoruzdur. Sosyal medyada maalesef halimiz bundan ibaret.

Aslında sosyal medya ahlakı için ayrı kurallar gerekmiyor. Empati kültürünü ve Domaniçlilik hukukumuzu koruyarak, İyi bir insan olmak adına ne yapmamız icap ediyorsa, nezaket kuralları çerçevesinde, onları orada da sürdürmemiz yeterlidir. O kadar da zor bir şey değil bu saydıklarımı yapmak.

Hazır cemreler havaya düşmüşken, yüreklerimizi de saygı ve sevgi olarak düşsün diyorum. Saygıyla, sevgiyle ve sağlıkla kalın.