Bir başka bahara kalan işlerimiz

DCIM/426MEDIA/DJI_0046.JPG

Karayolları çalışma mevsimi sona eriyor. Yeniden kışa, kara, soğuğa çileye merhaba demeye hazırlanırken yıllarca vaat edilip rutin olarak bir başka bahara ertelenen işlerimiz yine başka bir bahara ertelendi.

MUSTAFA YİĞİT | DOMANİCGAZETESİ.COM

Vaat ve erteleneme rekoru kıran liste başı işlerimizin başında yine Domaniç-Tunçbilek yolu birinci sırada ki yerini korudu.
Nisan aylarında yol ile yaptığımız tüm haberlerde, bizzat sözlü sorularımız da aldığımız yanıt aynıydı. “Çok iyi yerlerden söz aldık bu yıl yolumuz bitiyor”
Haziran’da bu sesler yavaş yavaş kısıldı. Ne sorularımıza ne de haberlerimize tek bir yanıt bile verilmedi. İktidar partisinin yerel temsilcilerinden tek bir cümle basın açıklaması bile yapılmadı. Dar yollarda meydana gelen trafik kazalarına, ses çıkarılmadı.
Kısacası Domaniç-Tunçbilek yolu bir başka bahara kaldı.

Domaniç-İnegöl yolu genişletme çalışmaları bir başka bahara kaldı.
Domaniç’e yapılması vaat edilen, ceza evi, hastane, gençlik evi, KYK yurdu gibi bir sürü yıllanmış vaat yine raflardaki yerini aldı.

Müteahhit yamuk çıktı, ekonomik kriz var gibi bahanelerin en güzeli ise bu yıl koronavirüs oldu.

Ancak ne hikmetse korona krizi Kütahyalı İktidar Milletvekillerinin memleketlerine vurmadı. Mikro milliyetçilik yapılarak pozitif ayrımcılık yapıldı.

Ahlat’ı, Söğüt’tü, Domaniç’i istiyorum diyen Hükümetin ortağı MHP Lideri Bahçeli’de verdiği sözlerin hiç birini tutmadı.

Domaniç’i verin ne isterseniz isteyin diyeli 7-8 yıl oldu ancak kuruş yardım alamadık.

Kavşakları bu yıl yaptıramazsam…?  İddiasında bulunanlar da, kavşaklarda ortalıkta yok.

Doluda çöken Hastane yolu, 2019 da bitmesi gereken otoparklar, vaat edilen sosyal tesisler de imkânsızlıklardan, bir başka bahara kaldı.

Belediyenin kısıtlı bütçesi pandemi döneminde maskeye, pazar taşımaya, dezenfektanlara gitti…

Pusuya yatmış hata arayan CHP sadece eleştirecek fırsatlar gözetledi de, “Onlar yapmıyorsa gelin biz bu işi şöyle yapalım” demedi. Diyemedi.

Domaniç’te işler yine bir başka bahara kaldı.

Emniyet kavşağında meydana gelen trafik kazalarını 3-5 kişi yolu kapatarak cılız bir tepki verirken, Domaniç ormanları madenciler tarafından tahrip edilmesin diye çırpınanlar yalınayaklar diye yargılanırken, klavye kahramanı kısa yalan makinesi sosyal medya Donkişotları iş yapacakları bile yolundan döndürdü-bıktırdı, bezdi.

Domaniç’te Milli Eğitim Kütahya’da birinci en kötü ihtimalle ikinci olurken son yıllarda yıkıldı yok oldu da, ne velilerden ne yetkililerden tık ses çıkmadı.

Cehalet Savaşçısı öğretmenlerimiz, fedakâr okul müdürlerimiz, Defineci / borsacı, liyakatsiz birkaç yöneticinin hataları yüzünden yara aldı. Eğitim camiamıza leke düşürdü de yetkililer velilerin çığlına, çöp yığını bakımsız ve sağlıksız oklularda okumak zorunda kalan öğrencilerimizin sesine ve de bu yanlış gidişatı dur diyemedi.

Eğitimi seviyemizin yeniden eski günlere gelmesi için yapılması gerekenler bir başka bahara kaldı.

Hızla ilerleyen dünyada, bir yıl geride kalmanın maliyetinin kaçımızı farkındayız bilemeyiz.

Bu sabrın sonu felakettir ama ilgilenmeyiz, dağdaki çobandan, köydeki çiftçiden en tepedeki tüm kurumlarda görev alanlar. Gelecek nesli sürüklediğimiz kara günlerin bedelini çocuklarımız torunlarımız yaşayacaklar.

Bu gün Atatürk gibi devlet kuran bir lidere terbiyesizlik yapanlar varken bizim ki karanlığa ses çıkarmayan ülkeyi, memleketi tüketen bir nesli gelecek nesiller nasıl değerlendirecek varın siz düşünün..