Kore Gazisi Son Yolculuğuna Uğurlandı

İlçemizde 89 yaşında hayatını kaybeden Kore gazisi Eşref Koca, Muratlı köyünde toprağa verildi.

İlçemizde ikamet eden Kore Gazisi Eşref Koca hayatını kaybetti.Gazinin cenazesi defin için Muratlı Köyü Camisine getirildi. Öğle namazına müteakip kılınan cenaze namazının ardından Muratlı Köyü mezarlığında toprağa verildi. Ailesinin isteği üzerine askeri tören yapılmadı.
İlçe Kaymakamı Ahmet Salih Poçanoğlu defin sonrası aileye başsağlığı diledi.

GAVUR ÖLDÜRECEĞİM DİYE KORE’YE YAZILDIM

Gazetemiz Yazı İşleri Müdürü Mustafa Yiğit, 2010 yılında ‘son sayfa hikayeleri’ adı altında hazırladığı köşesinde Kore Gazisi Eşref Koca ile röportaj yapmıştı.

Koca röportajda şunlardan bahsetmişti, “ Ben hayvancılık yapardım. Dağlarda geçti hayatım.
Dört erkek, biri kız, 5 kardeştik. En küçükleri bendim. 1951’de ilk defa köyümden ayrıldım. Bayburt’ta gittim, Çavuşlarla geçinemiyorum. Ben okuma yazma bilmediğimden hep kavga ederdik. Topçuydum. Çavuş ders verirken ben hayatımda ilk defa gördüğüm arabalara bakıyordum. Gavur öldüreceğim diye Kore’ye yazıldım. Her gün asker gelirdi. Kimi yaralı, kimi ölü. Ama çavuşlar bana soru sorarlardı. Ben o soruları çözmektense savaşa giderim dedim. Zaten biz yazılmasak ta götüreceklermiş ya. Kura da bize çıktı. Yeni gelen 32 lilier de hemen Kore’ye, Yunanlar ve biz 3 bin kişi bir gemide gittik. Vapurda kenef soruyorum kimse bilmiyor. Girdim adam içerde gazete okuyor. Meğer oturmalı tuvaletmiş. Girdim ama baya zor oldu ona da alıştık. Yunan’ı Türk’ü gemide asarız keseriz diye gittik. Cepheye çıktık Orman kestane ağacından oluşuyordu, mermiler ile ormanı biçmişlerdi. Biz vardık, biz varınca Kuzey Kore geri çekildi. İngiliz ile Yunanlar bizi pek sevmezdi. Alman askerleri bize gelirdi. Almanlar maaş alırmış bizimle dalga geçerlerdi. Avanak Türkler derlerdi bize. Domaniç’ten Ilıcaksulu Ramazan Emir ile Mustafa, Çukurcalı Süleyman, Çakıllı İbrahim Türk. 10 ay kaldık. Çarpışma durdu. İzmir’e geri geldik. İzmir’de bizi törenle karşıladılar. Kore Gazi madalyamı aldım daha sonra abim satmış. Bana oradan verdikleri tıraş takımlarımı hala kullanırım. Bozulmuyor… 13 ay askerlik yaptım. Bizim köylüler Çakıl tepesine kadar dizilmişler bizi öyle karşıladılar. Babama bir baston almıştım ben askere gidince babam ölmüş. Köye yayan geldik. Kurmalı oyuncaklar getirdim bütün köylü bakmaya geldi. Karın doyasıya çalıştık o yıllarda Bursa ovasına orağa giderdik. Maaş falan vermediler, 1978’te 5 bin 500 tl toplu para verdiler bir çift öküz aldık. 1980’de Evren paşa maaşları kesti. Özal döneminde maaşlar tekrar başladı. Üç ayda bin 600 maaş alıyorum. Güreşe heveslendim çok kuvvetliydim Domaniç’te güreşlere katıldım. Eskişehirli bir göçmene yenildim o gün bu gündür güreşe bakmaya da gitmem.”