BABA OCAĞINDA DOYMAK

Malumunuz bu hafta sonu “Babalar Günü” idi.
“Baba, cennetin orta kapısıdır.” buyuruyor kutlu Resul… Bizleri büyütüp bu günlere getiren cefakar ve bir o kadar da fedakar İnsanlardır babalar. Kadim Türk kültüründe çocuklarının kendilerine verdiği terbiyeye mahçup olmaması gibi gelenek sahiptir ki; En büyük mutlulukları güzel bir gelecek için harcadıkları çabanın boşa gitmemesini görmeleridir. Başta oğlunun cenazesinde dimdik durup, Vatan sağolsun diyen, Şehit babaları olmak üzere evlerimizin direği olan  tüm babaların babalar günü kutlu olsun. İyi ki varlar. Babalar gününü kutladığımız şu günlerde, bizler belkide şanslıyız, babalarımızın ellini öpme şerefine eriştik. Birde bizim evlatlarımız ve bizler için çocuklarını babasız bırakan Şehitlerimiz ve onların çocukları var. “ŞEHİT ÇOCUKLARI”. ALLAH’ım onları babasız bırakan, terörü ve yandaşlarını Kahhar isminle kahreylesin. Her kim ve kimler varsa.

Domaniç’in imtihanı zor gerçekten. Bir yandan içimizdeki İrlandalılar, diyer yandan sosyal medya silahşörleri ve herşeyden öte siyasilerimiz. Seçip Ankaraya gönderdiklerimizin bizleri unutmaları. Unutmayanlarını da bizlerin sahiplenememiz.
Velhasılı zor biz Domaniçlilerin işi.

Domaniçli baba evinde Domaniçte doymak istiyor efendiler. Domaniç bizim doğduğumuz yer ve burada doymak, burada yaşamak elbette hakkımız. Cennetten bir köşe olan doğduğumuz Domaniç’i bırakıp doymak için gurbet ellerde hayat mücadelesi vermek istemiyor Domaniçli. Domaniç’in durumu malum. Son yıllarda aşırı göç verdi. Sadece İnegöl ilçesine gidip gelen belkide 1000 den fazla  işçi arkadaşım var. Domaniç’in en üretken parçası, başını alıp gitti zamanında, gitmeye de devam ediyor veya başka ilçelere taşımalı olarak taşınıyor.

Domaniçli gençlerin iş sahibi olması için esaslı bir önlem alınmazsa, üretken nüfusun önemli bir bölümü kaybolacak kaybolmakta. Ümit vadeden şeylerde olmuyor değil Domaniç’te. Fabrikalar açılıyor ve açıldı da. Ama bu defada çalışanlara ücret konusunda yardımcı olunmuyor. Her ne kadar mülki ve idari bazda özel sektöre müdahil hakkı yok isede Domaniçli işçiler emeğinin karşılığını alamıyorlar. Şevkler kırılıyor, umutlar tükeniyor. Domaniç’te kadın işçi olmak da zor, erkek işçi olmak da zor. Domaniç eşittir zor. İmtihanı bir başka zor.

Şu an sen ben kavgası yapan, siyasi kavgalar içinde debelenenler,  şahsi meseleleri için ortalığı kavuranlar bir gün Domaniçte oy isteyecek insan bulamadıklarında  iş işten geçmiş olacak. O zaman son pişmanlık fayda etmeyecek. Kısacası Domaniçli doğduğu yer olan baba ocağı Domaniç’te doymak istiyor.

Birde 22 Haziran 2020 Pazartesi günü 81 İl Valiliğine gönderilen genelge uyarınca maskesiz sokağa çıkma yasağı getirildi. Yasağa uymayanlar için tüm ülkede olduğu gibi Domaniç’te de 900 TL para cezası verilecek. Lütfen dikkatli olalım. Genelde üzerimizde maske bulunduruyoruz. Ya çenemiz de yada markette takmak için cebimizde oluyor. Maskemiz sağlığımız hariç ne hikmetse, sadece çenemizi ve cebimizi koruyor. Neredeyse çenemiz ve cebimiz hayatımızdan daha önemli. Unutmayın bu yasak cebimizede dokunacak.

Biraz komik olacak ama. Cebimiz için Maske, sağlığımız için ise Sosyal mesafe ve hijyen kurallarına uymayı unutmayalım. Sağlık, sevgi, hoşgörü ve saygıyla kalın.