MURATLI ÖRNEK OLSUN !

Pazar günü akşam köyde şampiyonluk kutlaması var. Köyün tamamı köy meydanında toplanmış, dışarıdan köye gelenlerle birlikte yaklaşık bin 500 kişi var.
Akıllara zarar bir coşku, muhteşem bir organizasyon…
Bulamırlı gençler top oynamış da, bir yerleri yenmiş !!! Resmi bir futbol kulübünden, resmen köyün şampiyon olduğundan, Şampiyon olunca ne olduğundan köylümüzün çoğu aslında bihaber….
Ama; “Köyüm bir şeyler başarmış” diye 7/70, kadın erkek, çoluk çocuk herkes orda.
Üç tarafı dağlarla çevrili Muratlı köyünün akan bir deresi yok, hayvancılığa ve tarıma uygun bir arazisi de yok. Derenin içinde kendi halinde sıradan bir köy işte.
Köye ilk devlet yatırımı, 1960 yılında gelmiş. İlçede ki bir Ziraatçı bu köyde iyi üzüm yetişir diyerek köyün bir tepesine yüzlerce dönüm üzüm bağları dikmiş, köylüde kendi arasında bu bağları paylaşmış. Yıllarca üzüm satarak ekmeklerini kazanmışlar. Sonra bir Tunçbilek ve Almanya furyası başlamış, köyden 9 kişi Almanya’ya yüzlerce kişi de Tunçbilek’e işe girmiş.
Köy halkı gurbeti sevmiyor, patron sevmiyor, giden gittiği yerden, işe giren, işten çıkıp dönmüş çamurlu köyüne… Eline kazmasını küreğini alan, ‘ Ben bu köyde bu şartlarda ne yapabilirimin’ peşine düşmüş.
Köy kenetlenip kendi imkânları ile köyün yol ve su sorununu çözmüşler.
Her köye giren cemaat okulları, kuran kursları Bulamır’a, ya girmemiş ya da girememiş bilmiyoruz ama köy cemaatlere bölünmemiş. Siyaseten çoğunluk sağ partilere oy verse de, köyde pek sağcı, solcu ayrımı da yok. Köylü, kendi partisinden olan siyasilere bile gerektiğinde yapılmayan hizmetlerden dolayı muhalefet ile birlikte muhalefet etmesini bilmiş hesap sormuştur.
Bulamırlılar, ilçede ki kurumlara da hiç göz dikmemiş. Cemaat ve ya Siyaset aracılığıyla ilçede ki kurumlara yerleşmeyi hiç düşünmemişler. Dedik ya Bulamırlılar patron sevmiyor. Olmayan tarladan, olmayan fidandan olmayan hayvancılıktan kısacası taştan ekmeğini çıkarmayı ön planda tutmuş hep.
Köyde çok farklı karakterler var. Hala Üstübeç Mezrasından ilkel şartlarla keçi sağarak milyonları kazananlar da var. Hakim, Savcı, Doktor, Mühendis olmuş karakterler de var. Köy halkı ne olursa olsun, hangi karakterde hangi siyasi görüşte olursa olsun. Hepsinin ortak bir karakteri var. Köy terkedilmeyecek, köye hizmet edilecek. Ben ne yapabilirim. Devletten bir hizmet istenileceği zaman bile, köylünün atlayıp “ Yahu biz hallederiz” denildiğine çok şahit oldum.
Muratlı tüm imkânsızlıklarına rağmen bir şeyler başardı. Festival ve Şampiyona ile 2019’a damgasını vurdu. Elbette ki köyüm olduğu için gurur duydum.
Diliyor ve umuyoruz ki Muratlı, imkânları daha geniş diğer köylerimize ve ilçemize de örnek olur. Dini ve siyasi ayrışmalarla yerinden sayan ve ya geriye gidenlerde güzümüzün önünde, köyü için birlik olup başaranlar da.