Gazeteci fikirlerini özgürce, en doğru şekilde topluma iletmek durumdadır. “Haber kutsal, yorum hürdür.” deyimi önemlidir. Yazılan yazılarda doğru ve nitelikli yazılması gereklidir. Ülkemizde ve ilçemizdeki yayınlanan yerel gazeteler çoğu zorluklar içerisinde yayın hayatlarını devam ettirmeye çalışmaktadır. Bu gazeteler genelde, gazete olmaktan uzak içerik ve görünüş bakımından da okuyucuyu tatmin etmeyen bir görünüm arz etmektedir. En önemli geliri olan resmi ilanlardır. Dernekler Kanunundaki değişiklikler ve özellikle bazı ilçelerdeki, örneğin ilçemiz Domaniç’te resmi kurumların azalması nedeniyle gelirleri düşmüştür. Keza reklam geliri ise yok denecek kadardır. Oysa yerel basınımızın gelişmiş olması ve güçlenmesi, yerel iletişimi arttırmakta, bu iletişim yerel yönetimi etkilemekte, bu da yerel demokrasinin, yerel demokratik yönetimin güçlenmesine ve halk tarafından benimsemesine yardımcı olmaktadır.

2000 yılında tanıştım gazetecilikle. Ve o gündür bu gündür, Domaniç yerel gazetesinde ara verdiğim dönemler haricinde köşe yazarlığı yapıyorum. Bugüne kadar yazı işleri müdürü olarak çalıştığım iki yıl haricinde yazılarımdan tek kuruş almadım, teklif ettiklerinde de kabul etmedim. Derler ya “Edebiyat ikinci defa okunacak; gazetecilik ise bir defada anlaşılacak şeyi yazma sanatıdır!” Yaklaşık 19 yıldır Domaniç Gazetesinde her hafta ayrı ayrı olmak üzere 300’ün üzerinde yazı yazdım. Bugüne kadar hiç tekzip almadım, yazmaya da devam edeceğim inşallah. Velhasıl Domaniç’in eksiklerini dile getirmek için var gücümle mücadele edeceğim. Aman iktidarla uğraşmayım, yerel yöneticileri ve milletvekillerini eleştirmeyim” yerel yönetimlerin başarısızlıklarını ve yanlışlarını, yaptıkları partizanca uygulamaları görmezden geleyim düşüncesine hiçbir zaman sahip olmadım. Yazdığım yazılardan dolayı; eleştiri, övgü almadım mı? Tabi ki aldım. Bunun oranları da çok önemli değil. Ben haddimi biliyorum, benim asıl mesleğim tekstil fabrikasında işçilik. Gazetecilik benim profesyonel mesleğim değildir. İlçemdeki yerel gazetede bugüne kadar olan birikimimi, hayallerimi yazıya dökerek okurlarımla paylaşıyorum. Bunun mutluluğu yetiyor da artıyor bana.

Domaniç’in doğasını, tarihini ve kültürünü çok seviyorum. İlçeme katkı sunmayı ise yerel gazetemiz aracılığıyla bilgimi, birikimimi paylaşarak, kırmadan incitmeden aktardığımı düşünüyorum. Amma velakin; “Yerinde sayanlar yürüyenlerden daha fazla gürültü çıkarır” diyor ya; Cenap Şahabettin. Aynen öyle de oluyor. Malumunuz ilçemiz yerel gazetesi olan Domaniç Gazetesinde köşe yazarı olarak 3 kişi yazı yazıyoruz. Ben gibi diğer arkadaşlar ve abilerimin ortak paydası Domaniç’tir. Domaniç’in gelişmesi kalkınması ve hak ettiği değeri görmesi üzerine yazılan yazılardan ibarettir. Hani bir söz vardır ya. “Bizim millet söylemez, sadece söylenir…” diye. Bırakında bizler bari kendi kendimizle söylenmeden Domaniç için açık seçik birkaç söz söyleyelim.