DOMANİÇ YIKIM EKİBİ

“Domaniç yıkım ekibi “diye bi kelam çıkmış ortaya hiç duydunuz mu? Şu yaşıma kadar demeyeyim lakin Domaniçli olup ta tam tamına bu güzel ilçemiz ‘e yerleştiğim ve kendimce huzur bulduğum 15 yıl içerisinde maalesef bu sözü de en sonunda duydum. Bi yaşıma daha girdim ne yazık ki.. İnsan gerçekten kendini bilen ve hakkikaten bi amac ve gaye icin kendini adayan şahıs ise bu sözü bile aklından geçirmeye benim açımdan “ar” eder. Değil başkalarının yanında dile getirmek aklının ucundan bile geçirmekten korkar .. Korkmalı da.. Ne için korkmalı biliyor musunuz? Onun hedeflediğine onunla birlikte bu amaç ve gaye ile yola çıkanları gecesini gündüzüne katanları kırıp dökmekten, incitmekten korkar. Çünkü bu gidilen yol kişinin tek başına çıktığı ve mücadele verdiği bir yol değildir. Birlik ,beraberlik içinde yaşayanılacak ve birlikte mücadele edilecek yoldur… Bir merdivene ihtiyaç duyduğumuzda bile o merdiveni havada tutmak gibi bir arnernatifimiz yok maalesef ve en basitiyle o merdiveni bile duvara dayamaya ihtiyaç duyar ve kuvvet alırız, tabiatın kanunları bize bu lüksü yaşatmıyor.. Hepimizin malumu… Biz bizimle beraber bizim gözümüzde dünyanın en güzel ve özel amacı için yola çıkanlara bu kelamı yakıştırırken hiç kendimize sorduk mu?
Kendimizi de muhakemeye tabi tuttuk mu?
Kaybettiğimiz bu kutlu davanın tek musebbibi sadece ve sadece “Domaniç yıkım ekibi” yakıştırması yaptıklarımız mı acaba?
Bizimde bi nebze de olsa bu sonuç da katkımız yok mu? diye kendimize sorduk mu?
İnsan bu soruyu ilk başta kendine sormalı varsa hataları önce kendinde aramalı kendisi ile hesaplaşmalı daha sonra o hatayı cevresinde olanlarda arayip hesap sormalı. Insan-i Kamil olan kişiler her zaman bu rotayı çizmiş ve düstur üzere olmuş ve bu yoldan hiç bi zaman şaşmamışlardır.Şaşmadıkları için en güzel mertebe olan insan-ı kamil sıfatına mazhar olmuşlardır. Amacımız doğduğumuz bu topraklarda hayallerimizi bu topraklar için gerçekleştirmekse önce çuvaldızı kendimize batırıp sonra igneleyecek kişileri aramaya çıkmalıyız. Kendimizi muhakeme etmeli yerine göre kendi kendimizin en acımasız hakimi olmalı varsa hatalarımız bulmalı ve kendi vicdanımızda özümüzü elden geçirip temize çıkarmayı bilmeliyiz.Ve şöyle bir silkelenip kendimize gelerek hedeflediğimiz kutlu dava için bizimle beraber yola çıkanları eğer kırıp döktüysek onlar ile olan hukukumuzu daha da kuvvetlendirip tekrar tek vücut olmaya özen göstererek can-I gönülden “Bismillah” diyerek yola çıkmalıyız.Maalesef başka çıkar yolu bulunmamaktadır.Çünkü amaç da gaye de birdir.Amaç; Doğduğumuz ve doyduğumuz bu topraklara boyun borcumuz vardır ve bu borcu kat be kat ödeme zamanıdır. Her ne kadar çıktığımız yollar ayrı gibi görünüyor ise de aslında tek bir hedefe çıkıyor. O da Domaniç için hayallerim var ben bu hayaller için varım ve ben Domaniç için daha ne yapabilirim.
Ve bu amacı iç dünyamızda en ücra köşemizde hissedebiliyorsak işte o zaman bu kutlu davaya hazır bir nefer olmuşuz demektir.
O zaman içinde fırtınalar koparcasına Domaniç için çarpan bütün yüreklere Selam Olsun….
Selam olsun Domaniç’e tertemiz bir aşk ile bağlı olan gönüllere. ..