DOMANİÇ İKİZCE SAVAŞI’NIN ŞEHİTLERİNDEN KURTOĞLU (KURT DEDE)

Kayıhanlılar, 1287 tarihinde yani 732 yıl önce Domaniç İkizce Savaşı’nda şahlanarak bir zafer ile tarih yazdılar. Domaniç’te büyük bir kahramanlık destanı yazdılar. Ayakta kalmak için amansız bir ölüm-kalım mücadelesi vermişlerdir. İkizce Zaferi; Ecdadımızın bu topraklarda Bizans küffarına karşı diriliş ve varoluş destanıdır. Allah, İslamın kudretini haşmetini heybetini yüceltmek için İkizce savaşında Kayıhanlıların azlığına ve Bizans’ın çokluğuna rağmen hatır ve hayale gelmeyen harikulade yardım ihsan ederek zafer vermiştir. Murad-ı İlahi, ehl-i imanın galip gelmesi ve kafirlerin zelil ve hakir olmaları idi. Elhamdülillah bu da oldu. Bu savaş Kayıhanlıların her şeyden feragatin ve büyük fedekarlığın mahşeri bir günü idi. İki ordu İkizce’de karşılaştığı zaman, bir tarafta Hak, bir tarafta bâtıl; bir tarafta nur, bir tarafta zulmet duruyordu. Osman Gazi’nin Kapangediği’ndeki yoldaşlarına yaptığı konuşma onları coşku ve heyecana gark etti. Savaşın sonunda; Kayıhanlılara her türlü ezâ ve cefayı reva gören, onlara zarar vermekten zevk alan ve onları imha etmek için her türlü plan tatbikatına çalışan ve Çarşamba Yaylası’na kadar gelen kafir Bizans, İkizce’de Kapangediği’ndeki pusuda yerle yeksan oldu. Al-çay deresi bir süre kırmızı kan aktı. Kayıhanlılar Domaniç’te mansur ve muzaffer olduktan sonra, din-i İslam pek ziyade kuvvet buldu, Osmanlı beylikten devlete doğru yol aldı. İkizce Savaşı, Osmanlı tarihinde sahip olduğu önem, onun gerçekleştiği güne “kıyam/diriliş” denilirdi. İkizce savaşına katılan Kayıhanlılar o kadar yüksek mertebeye sahipti ki; Kayıhanlılar’dan birisine “İkizce Gazisi” demek en büyük şeref idi. Osmanlı’nın inkişafı önünde çelikten bir duvar gibi duran kafirler İkizce’de mahv-ü perişan oldular. Komutanları Keloz’da Çokköy -Dolon taraflarında şimdi Keloz’un öldüğü dere de denilen Koruklu deresinde öldürülmüştü.Çarşamba Yaylası’ndan İkizce’ye giden Kayıhanlıların kalbinde, buğu buğu cennet tütüyor ve gözlerinde de cennet yamaçları tülleniyordu. Çok iyi hazırlanmış ve huzur içinde Çağlek boğazı Kapangediği’ne ulaşmışlardı. Oraya güle oynaya gelmişlerdi. Çünkü önlerinde cennet vardı. Ebediyyet vardı ve Allah’ın hoşnutluğu vardı. Melekler, o gün onların o tavırlarını öyle beğenmişlerdi ki; onlar “Allahüekber! Allahüekber!” dedikçe âdeta semalar deliniyor ve aşağıya bölük bölük melekler iniyordu. Bu yolda, can pazarında, canını pazara çıkarıp mücadele edenlerin önlerine Allah (C.C.) hayır yolunu birden açtı ve Osmanlı üç kıtaya hakim oldu. Domaniç İkizce Savaşı, dünyanın en büyük ve en muhteşem imparatorluğunun kurulmasına zemin hazırlayan cengaverlik abidesidir. Kayıhanlıların en şerefli mücadelesidir. Osmanlı tarihinde önemli bir kaç belirleyici başarılardan biridir. Aynı din, kader ve mefkureyi paylaşmış Kayıhanlıların birlik ruhuyla verdiği bir var olma savaşıdır. Sergilenen birlik, dirlik ve kardeşlikle fevkalade tesirli ve Tevfik-i ilahi’nin gelmesine vesile olmuş, düşman emellerini Domaniç’te neticesiz bırakmıştır.
Kurtoğlu (Kurt Dede) bu savaşta Kevser ırmaklarına kanat açtı. Şehitlik şerbeti içti. Kurtoğlu’nun (Kurt Dede’nin) şehadet şerbeti ile tanıklık ettiği, onur ve cesareti ile güç kattığı, engin ruh ve mana dünyasıyla destanlaştığı İkizce Zaferi tarihe altın harflerle yazılmıştır. Kurtoğlu bu savaşta kendisine düşenden fazlasını yapmıştır. Cesaret ve kahramanlığın parlak bir örneğini vermiştir. Kurtoğlu’nun (Kurt Dede’nin) mezarı İkiz tepelerden Göçebecıbıl tepesinin eteklerinde Katırca yolunun üst kısmında Çamlıca köyünün güneydoğusundadır.
Kurtoğlu ile ilgili edebiyat eserlerinde yer alan bölümler: -Domaniç 1287 kitabı: “….Bizans birliği, hiç umulmadık bir anda sessizce savaş alanından sıyrılmış, Göçebecıbıl tarafından dolanarak Katırca ve Löpirdeyik tarafına sarkmıştı. Kayıhanlıları arkadan kıskaca alarak sıkıştırmak, onları zor bir duruma sokmak istiyorlardı. Fakat Kurtoğlu ve alperenlerin-gazilerin buradaki hamleleri karşısında Bizans birliği başarılı olamadı. Geri püskürtüldü. Kayıhanlıların arkadan vurulma tehlikesi ortadan kalkmış oldu. Bu mücadelede Kurtoğlu, atılan ok saldırısı altında aradığı şehadet mertebesine, kahramanca ölüme koştu. Şehit oldu….” -İlk Osmanlılar kitabı: “…….Kurtoğlu sağ omuzundan aldığı derin yaraya rağmen kılıcını sol eline aktarıp naralar atarak düşman üzerine atılıyordu…. Sonra kelime-i şehadet getirerek bir daha açmamak üzere gözlerini kapadı, başı yana düştü. Yüreğinin atışları da sustu ondan sonra, her şey sustu….” Not: 1287 yılında şehit olan Domaniç’te mezarı bulunan Kurtoğlu ile Diriliş dizisindeki karakterlerden olan Kurtoğlu arasında hiçbir alaka bağ yoktur. Dizide yer verilen Kurtoğlu 1220’li yıllarda Kayı obasında beylik için Gündüz Alp’e (Süleyman Şah’a) darbe yapmaya kalkışmış ama başarılı olamamıştır ve kellesi kesilerek idam edilmiştir.