Domaniç ile ilgili elimizdeki en eski tahrir defteri Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde tapu tasnif nosu 23 olan, 892 Hicri (Miladi 1487) tarihli “Mufassal” defteridir. İkinci tahrir defteri yine Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde bulunan 166 nolu Hicri 937 (Miladi 1530) yılındaki “İcmal” defteridir. Domaniç ile ilgili son tahrirler Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Kuyud-ı Kadime Arşivi’nde Hicri 981 (Miladi 1573) tarihli dört ciltlik defterde bulunmaktadır. Bunlar 7585 numaralı “Evkaf” defterleridir.

Bu tahrir defterlerindeki bilgilere göre Osmanl Devleti dönemininde Domaniç’te iki tane şehitlik vardır. Bu şehitliklerden birisi Güney köyünde diğeri ise Karaköy köyünde bulunmaktadır.

Güney köyündeki (Osmanlı dönemi ismiyle Güney Seyid karyesindeki) şehitliğin adı Mermerler Meşhedi’dir. Malumunuz üzere Meşhed bir şehitin veya şehitlerin gömüldüğü defnedildiği yere denir. Güney köyündeki Mermerler Meşhedi’nin yeri tam olarak tespit edilememekle beraber yaptığımız saha araştırmaları, Güney köyü sakinlerinin verdikleri bilgi ve rivayetler bir yeri işaret etmektedir. Güney köyünün camisinin üst taraflarında kuzey-doğu istikametindeki düzlükte tarihi mermer objelerin ve insan kemiklerinin çıktığı belirtilmektedir. Ayrıca Mehmet Öztürk’ün (Yörük) ev yaparken arazisinden bir çok kemik çıktığı belirtilmektedir. Bu alanlar Kızıltepe’nin eteklerinde bulunmaktadır. Yine rivayetlere göre Kızıltepe, ismini Kayıhanlıların Bizans’la yaptıkları bir savaşta akıtılan kanlardan dolayı bu ismi almıştır. Bu çatışmada Koyun Baba’nın da şehit olduğu rivayet edilmektedir. Muhtemelen Mermerler Meşhedi bu alan içindedir. 1573 tarihli Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Kuyud-u Kadime arşivinde bulunan mufassal defterin 94. sayfasında Mermerler Meşhedi ile ilgili bilgiler yer almaktadır.

Karaköy köyündeki şehitliğin adı ise Akmeşhed’dir. Akmeşhed, 1287 tarihinde gerçekleşen Domaniç İkizce Savaşı’nda şehit olan Saru Batu Savcı Bey’in mezarının bulunduğu alandır. Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde bulunan 1487 tarihli mufassal tahrir defterinin 38.sayfasında, 1530 tarihli muhasebe-i icmal defterinin 38. ve 255. sayfasında, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Kuyud-u Kadime arşivinde bulunan 1573 tarihli mufassal defterin 92. sayfasında evkaf defterinin 319-323. sayfalarında kaydı bulunmaktadır. 1800’lü yılların sonuna kadar Koca Bekir isimli bir şahıs bu şehitlik ile ilgilenmiştir. Saru Batu Savcı Bey’in mezarına “Bekir’in Dedesi” de denir. 1844 tarihli MLD.VRD.TMT.07737 arşiv belgelerinde Koca Bekir ile ilgili bilgiler yer almaktadır. 1930 yılında Karaköy Muhtarı Halil Özyaşar ve ihtiyar heyeti tarafından şehitlik koruma altına alınmıştır. Muhtar Halil Özyaşar ve ihtiyar heyeti tarafından bütün köy halkına Kuran-ı Kerim’e el bastırılarak şehitliğin korunması ve buradaki ağaçların kesilmemesi için yemin ettirilmiştir. Böylelikle koruluk alan oluşturulmuştur. Yöre halkı bu koruluktan kesim yapmayı uğursuzluk kabul etmektedir. Buna rağmen Şehit Saru Batu Savcı Bey’in mezarı başındaki Kandilliçam orman kaçakçıları tarafından kesilmiştir. Günümüzde bu şehitlik ile Karaköy Ertuğrul Gazi Eğitim ve Kültür Derneği ve Karaköy Şehit Saru Batu Savcı Bey Derneği ilgilenmektedir.