ALLAH HERKESE HAYIRLI EVLAT NASİP ETSİN

Atalarımız demişler ya; “Evlat vardır Atayı rezil eder, Evlat vardır Atasını vezir eder” diye.

Gerçekten de öyle; Söz konusu meslek ise, üretim ise, iş ise, başarılı ve uzun soluklu müesseslere bir bakın hep baba mesleğini devam ettirenler başarılı ve uzun soluklu olmuş.

Gazeteciliğe 20’li yaşlarımda, Kütahya Simavlı Osmanlı sadrazamının torunu Sedat Semavi’nin kurduğu Hürriyet Gazetesinde başladım.
17 yıl Almanya, Belçika ve Hollanda sınırlarından haberler yaptım. İlk 10. yılımda Avrupa’nın en başarılı Muhabirleri arasında yer alarak Ertuğrul Özkök’ten ödülümü aldım.

5 yaşından beri yaşadığım Almanya’dan 2007 yılında rüyalarımın ülkesi cennet vatanımın cennet köşesi Domaniç’e gelmek ve bilgi ve birikimlerimle memleketime hizmet vermek nasip oldu. Öncelikle bunu bana nasip eden Allah’ıma her gün binlerce kez şükrederim. Sonra da bana çok sevdiğim Gazeteciliği buralarda devam ettirme imkanı veren Domaniç Gazetesini bana devreden Mehmet İmdat Uysal’a teşekkür ederim.
Asıl teşekkür ise elbette yıllardır kahrımı çeken aileme. Özellikle Almanya da gazetecilik aşkım için can tehlikesi ile diken üstünde yaşattığım halde desteklerini hiç esirgemediler.

Domaniç küçücük bir yer gazete haftalık, artık sorunsuz, korkusuz, gazetecilik yaparız diye 1 Ocak 2007’de bismillah dedik. Domaniç 8 yılda bizi tüketti. Kompleksi amirler, 657’ye tabi memurlar, ‘Sen gelmeden önce biz rahattık’ diyen müdürlerle pek geçinemedik ilk baştan. Sonra anlamadan konuşan, okumadan tartışan, her işe maydanoz olmak için muhalefetlik edenler derken 2014 de Kanserdi, kalpti derken sağlığımızı da paramızı da kaybettik.

Allah işte Büyük Allah’ım bana hayırlı evlatlar vermiş ki hemen bayrağı elimden aldılar. Bıraktığım yerden kat kat daha yukarılara çıkardılar. Dünya çapında unvana kavuşturdular. Çektikleri haberler fotoğraflar ulusal ve uluslararası basında yer almaya başladı. Son olarak Dünya devi msn dünyanın en iyi fotoğrafları arasında Oğlum Serdar’ın bir fotosunu da almıştı. Domaniç ve Kütahya’nın milyarlar verse yaptıramayacağı tanımı yapıyorlar.
Ha kıymet bilen var mı derseniz. Burası Domaniç, Burası Kütahya. Burada başarı ödüllendirilmez. Kıskanılır küçümsenir. Çünkü burada pek Allah korkusu ve kul hakkı ve emeğe saygı gibi kavramlar yoktur. Valiler, Kaymakamlar, Belediye Başkanları dışardan da gelse halkı gibidir.
Peki, hala neden mi mücadele veriyoruz. Çünkü biz bize hakaret eden üç beş gudubet için Domaniç aşkımızı sonlandıramayız. Çünkü biz defalarca Allah’ın emeğimizi ödüllendirdiğini gördük.

Allah; çalışan, üreten, Ataya, Vatana, hakka hizmet eden hayırlı evlatları herkese nasip etsin!