ONLAR DA ANA KUZUSU

İlçemizde faaliyet gösteren Domaniç Meslek Yüksekokulu’nun da tabii olduğu Kütahya Dumlupınar Üniversitesi’nin açıldığı şu zamanda… İlçemizi tercih ederek gelen öğrenciler ile ilgili bir kaç satır yazmadan edemeyeceğim.
İyi Bilirim öğrencilik nasıl olur az ile geçinmeyi yoktan var olmayı çok iyi biliyorum.
O sebeple nacizane tavsiyem şudur ki…
İlçemizde okumaya gelen bütün öğrencilerimize nasıl misafirperver bir ilçe olduğumuzu canlı canlı gösterelim. Ki onlar da gittiği yerlerde ilçemizi en güzel şekilde anlatsınlar.
Hatırlıyor musunuz bilmiyorum ama geçen sene meydana gelen büyük yangında söndürmek için gelen o Ormancıları…
Bizi ve ilçemizi öve öve bitirememişlerdi. O öğrenciler para makinası hatta sağmal inek değil…
İnanın Onlarda bizim çocuklarımız gibi Ana Kuzusu. Onlara kötü gözler bakmayalım…
Ya da bir kaç kendini bilmezden dolayı hepsini bir kefeye koymayalım.
Nice temiz yürekli sadece derdi eğitim olan körpe kuzular var ki…
Bilemezsiniz…
Olaya bir de şu açıdan bakmayı deneyelim. Nasıl tercih ile İlçemize okumak için öğrenciler geliyorsa…
Yarın bir gün bizimde oğlumuz veya kızımız da başka şehirde okumak için yola çıkacaklar.
İstermisiniz onlara da sizin düşündüğünüz şekilde düşünülsün.
Ya da sizin yaptığınız muameleyi başkaları da sizin evlatlarınıza reva görsün.
İstemezseniz biliyorum.
Kimse istemez.
Çünkü herkesin evladı kendine kıymetli kendine değerlidir.
Nice insanlar var ki onlarca öğrenciye kol kanat geren onların hayatında bir su damlası kadarcık da olsa katkım olur mu diyen nice güzel yürekli insanlar var ki…
Aklınız hayaliniz durur inanın.
Niye siz de o insanlardan biri olmayasınız ki.
Sizin o insanlardan neyiniz eksik ki…
Bence hiç bir şey eksik değil hatta fazlası var bence…
Kısacık bir not da eklemeden geçemeyeceğim.
Benim de buradan onlarca km uzakta bir anacığım var…
Bakın dikkat edin…
Anacığım diyorum. Bundan 15 yıl önce bir Ana kuzusuna bir öksüze kollarını açıp analık yapmıştı. Kendi kmlerce uzakta ama sevgisi yüreğimde sıcacık…
Biliyorum ki şimdi bile yanına gitsem yerim yurdum yok desem açım desem elindeki bir parça ekmeği benimle bölüşür.
Bunu adım gibi biliyorum.
Velhasıl kelam bizim ilçemizde de nice gani gönüllü güzel yürekli insanlar mevcut ben buna inanıyorum.
O güzel yürekli insanlara sesleniyorum. ..
Memleketimize gelen o Anakuzularına biz de kol kanat gerelim. Bir evlat gözüyle bakalım.
Çünkü bunlar zaten bu ülkenin bu milletin evlatları, geleceği. .
Onları yanlışlığa değil de doğru yola güzel olan ne varsa yönlendirelim. Hem biz kazanalım hem ülkemizin gelecek nesilleri pırıl pırıl olsun. Bu vatan da bu öğrenciler de bizim. Kaybetmek çok kolay inanın bir anlık belki…
Ama bir insanı bir nesili kazanmak belki de asırlar sürecek kim bilir. İnsan veya insanlık hiç bir şeye benzemez emin olun hiç hata götürmez.
O sebeple ilçemizde okul hayatına atılmak için gelen bütün öğrencilerimize güzel süizan da bulunalım.
Güzel bakalım kim güzel görelim.
İşte o zaman bu ilçe de bu ülkede cennetten bir köşe olur.
Güzele bakmak sevaptır değil, güzel bakmak sevaptır.
Bizde güzel bakıp bol bol sevap haznemizi dolduralım. Haydi, kolay gelsin güzel ilçemin güzel yürekli insanları…