HAYRET Kİ, NE HAYRET !

Mayıs, değişimin ve farkındalığın ayıdır! Özünde kaderin yönünü değiştiren, dertlere farklı yerden bakmayı öğreten, haber bekleyenin içine su serpen bir aydır Mayıs ayı.

Domaniç’te ise Mayıs ayının başından Eylül ayının sonuna kadar yapılan şenliklerde, Domaniç’e has özellik taşıyan sosyal kültürel tarihi aktiviteler yer alıyor. Nisan/Mayıs ayı biz Yörükler için önemli bir aydır. Şimdi bu kadim gelenek yaşamasa da Nisan/Mayıs ayı göçün başladığı tarihtir. Şimdi yaşanmayan bu göç şölenlerin yerini tarihi şahsiyetleri anma, önemli milli-dini günleri anma törenleri aldı. Domaniç’te şimdi törenler, yine göçün başladığı Nisan/Mayıs ayından göçün bittiği Eylül ayına kadar geçen süre içinde yapılıyor. Domaniç Mayıs ayında şenlenmeye başlar taki Eylül ayına kadar devam eder bu şenlikler.

Mayıs ayının, İlk haftasında Saruhanlar köylüsü Ebe Ana’yı çıkar ve baharın gelişini kutlarlar. Saruhanlar köylüleri bu etkinliği sahiplenmişler, ata miraslarına sahip çıkıp hiç aksatmadan anmaya ve kültürlerini yaşamaya devam ediyor. Ebe Ana’yı anma etkinliğinin yeterince tanıtılmadığı kanaatindeyim. Domaniç gazetesi haber yaparak tanıtma adına katkı sağlıyor ama bu yeterli olmuyor.

Yine bu hafta Çukurca Beldesi’nde sade bir sekilde gerçekleştirilen Hıdırellez Şenlikleri ile Domaniç’te sosyal kültürel tarihi aktiviteler start aldı. Bu şenliklerde emeği geçen SASADER yönetimini tebrik ediyorum. Etli bulgularını ve ayranlarını Hıdrellez gibi Türk kültürünü yaşama yaşatma konusunda mesire alanlarına gelen misafirlerine ikram edip geleneklere sahip çıkma noktasında mücadelemiz sürecek mesajlarını verdiler. SASADER yönetimine bu işteki samimiyet ve gayretleri için teşekkür ederim.

Önümüzdeki hafta Güney köyünde Çad dede etkinliği var. Eminim ki Güney köylüleri geçen seneki etkinliklerin üzerine birşeyler katmak adına daha çok çalışıyorlardır. Bu çalışmanın güzelliğini etkinliğe katılacak yerli ve yabancı misafirler farkedeceklerdir. Kanaatindeyim. Bu etkinlik köylerini tanıtma adınabüyük bir fırsat.

Haziran ayında ise Tarihi Domaniç Yağlı Pehlivan Güreşleri var. Bu konuda elbette bir şey yazacağım ama şimdi sadece Domaniç Belediye Başkanı Sayın Sahvet Ertürk beyin gayretlerini taktir ederek takip etmekteyim. Güreşlerin akabinde artı ve eksileriyle uzun bir yazı yazacağım.

Bildiğim kadarıyla Temmuzda Domaniç’te bir etkinlik yok. Ağustos ayının son haftası benim de organizasyonda yer aldığım Şehit Savcı Bey’i anma törenleri var. Malum Eylülün ilk haftası Hayme Ana törenleri. Yine Eylül ayında Saruhanlar köyünde Ebe Ana törenleri var.

Sözün özü; tarihin ve kültürün beşiği, doğa harikası, 20 bine yakın nüfusu, 31 köyü ile Domaniç’te tören-etkinlik sayısı yukarıda arzettiğim gibi bir elin parmaklarından ibaret. Domaniç’teki diğer köyler bir tarihi şahsiyeti, yatırı, bir ürünü, bir eseri niye ön plana çıkarıp, birlik beraberliği sağlamak adına halkın kaynaşması adına bir etkinlik-tören yapmaz, hâlâ merak ederim. Festival ve şenlik zengini Türkiye’de, Domaniç’in fakir gariban olması çok ilginç! Hayret ki ne hayret!

Bizim birbirimize ihtiyacımız var, birlik olmaya ihtiyacımız var. Kültürümüzü yaşama ve yaşatma konusunda Siyasi kimliklerimizin, ideolojilerimizin, taaaa arkasında olan birisi var. İNSAN olan halimiz. Birbirimize baktığımızda taaa derinlerdeki o kimliği görmeyi başarmalıyız ki, Domaniç’i yaşayıp yaşatalım…