DOMANİÇ VE GÖÇ

Geçen haftaki yazımda, Domaniç adına sevinmek için ve umudumun devamlılığı adına güzel olan ve yerel gazetemizde yayınlanıp ulusal bazda duyulan haberlerden bahsetmiştim. Tabi ki trafik kazaları, bitirilemeyen yollar, bozuk olan köy yolları ve köylerimizin içme suyu sıkıntıları da bizleri üzen canımızı sıkan ve giderilmesi için projelerin üretilmesini beklediğimiz sorunlar olarak bitirmiştim yazımı. Aslında en büyük sorunumuzu dile getirmeyi ihmal etmişim …

Göç, Göç, Göç. İyileştirilemeyen yara, dinmeyen sızı ve her geçen gün büyüyen hastalığı Domaniç’imin. Aslında tüm Türkiye gündeminin sorunu. Neden ve niçin göç ediyoruz, sorularına cevap ararken, göçün ana nedenlerini Beş maddede toplayabildim:

1.Kırsal yapıdaki teknolojik dönüşüm :
Tarım alanındaki teknolojik gelişmeler, insan gücüne olan ihtiyacı azaltmış, bundan yarıcılık veya ortakçılık sistemi olumsuz olarak etkilenmiştir. Kırsal kesimdeki üretim insanları tatmin etmekten çıkmıştır.

2.Hızlı kentleşme :
Sanayileşme sonucunda kentler hızla büyümeye başlamış, insanlar tek sermayesi olan emeği ile geçinmek için şehirlere yönelmiştir.

3.Nüfus artışı :
Artan nüfusla orantılı olarak artmayan gelir, insanları geçim sıkıntısına sokmaktadır.
4.Kentin çekici – Kırsalın itici olması :

Kırsalda bulunmayan daha iyi eğitim ve sağlık hizmeti alma, sosyal ve kültürel imkânlar, çalışma şartları sebebiyle kentler tercih edilmektedir.

5. Kırsal kesimdeki kavgalar :
Fakirliğin kavgası da denilen bu konuda bazen çok anlamsız sürtüşmeler meydana gelmekte ve insanlar bir belaya bulaşmaktan kaçmaktadırlar.

Hâl böyleyken, farkında mısınız bilemiyorum ama yaşadığımız o güzel ve cennetten bir köşe olan Domaniç ne kadar yaşlanmış . Ormanlarımız saçları dökülen ihtiyarlarımız gibi ne kadar seyrek. Çesmelerimiz kurumak üzere. Değil insanımız, yaban hayatımız bile Bozüyük ve Keles’e doğru göçe başlamış.

Domaniç bizim doğduğumuz yer ve burada doymak, burada yaşamak elbette hakkımız. Cennetten bir köşe olan doğduğumuz Domaniç’i bırakıp doymak için gurbet ellerde hayat mücadelesi vermek istemiyoruz elbette. Domaniç’in durumu malum. Son yıllarda aşırı göç verdi. Sadece İnegöl ilçesine gidip gelen 850 den az olmayıp daha fazlası da vardır? İşçi arkadaşım var, Domaniç’in en üretken parçası, başını alıp gitti, gitmeye devam ediyor veya bazı ilçelere taşımalı olarak taşınıyor. Domaniç halkı ilçesinde doymak istiyor. Bu isteğe sessiz kalmamak gerek.

Domaniçli gençlerin ve üretken kesiminin iş sahibi olması için esaslı bir önlem alınmazsa, üretken nüfusun önemli bir bölümü kaybolacak. Şu an sen ben kavgası yapan, siyasi kavgalar içinde debelenenler, bir gün Domaniç’te oy isteyecek insan bulamadıklarında iş işten geçmiş olacak. O zaman pişmanlık fayda etmeyecek. Ve tarih bu işin sorumlularını tek tek yazacak. Gelecekte Türkiye’nin ve dünyanın bilmem nerelerine savrulmuş Domaniçli nesiller o zaman hayırla yâd edecekler mi acaba?