MİLLETÇE NEREYE GİDİYORUZ

Son bir haftadır görsel ve sosyal medyada manşet manşet yayınlandı bu haber. İçim titredi üç yaşındaki ağzı süt kokan bebeğe tecavüz edilmiş.

Bu yapılır mı? Ne mide ne nefismiş ne vicdansızlıkmış. İnsan olamaz bunu yapan dedim. Hayvan desem hayvan değil, insan desem insan hiç değil. İnsanlıktan çıkmış.

Biz milletçe nereye gidiyoruz. Kendi çocukluğum aklıma geldi bir an ve gözlerimden sicim gibi yaşlar akmaya başladı.

Benim çocukluğum böyle değil idi. Ne cep telefonum ne bilgisayarım vardı. Ama mutluydum. Gece 11.00 e kadar mahallemde çeşitli oyunlar oynardım.

Ama kimseden korkmadan…sabahın 7′ sinde arkadaşlar ile toplanır 3 km uzaktaki okulumuza güle oynaya yürüyerek giderdik. Annemiz evde yoksa komşu teyzeler bizi evine buyur eder. Yedirip içirip annemiz gelinceye kadar bizi misafir ederdi.

Şimdi nasıl diye düşünüyorum. Bambaşka olmuş hayat.

Komşu komşusunu tanımıyor.
Huzursuzluk had safhada.
Bir anne düşünün evladını değil yedi kat yabancıya kendi akrabasına emanet etmeye korkuyor.

İşte bu sebeple yaşadığım yerden mutluyum ve burada yaşadığım için beldemle ilçemle gurur duyuyorum.

Çünkü bu yazdığım vahşet dehşet yok ilçemde, olmasında istemiyorum. Ben kapı komşuma güveneyim.

Derdim varsa anlatayım, mutluysam mutluluğuma ortak olsun.

Huzurla kapımı kilitlemeden oturayım.

Değil o çirkin olay yan gözler ile huzursuz edici şekilde bakmasınlar bana benim evladıma.

Evladımın başını kendi evladı gibi okşasın, Allah’ın emaneti diye düşünerek sevsin. Bu toplumun ipi kaçtı gidişatı hiç iyi değil deyip kenara çekilmeyelim.

Çünkü bu gidişatı yine düzeltecek yine bizleriz.

Fert fert bizlere düşüyor bu görev. .

Ayrıca ıslamıyetın sadece namaz kılmak, oruç tutmak, hacca gitmek olmadığını daha güzel bir din olduğunu ahlak üzerine kurulduğunu anladığımız an ,işte o zaman toplumda bizler de kurtulmuş oluruz.

Herkes kendini temizlese kapının önünü süpürse o zaman haneler de sokaklar da tertemiz olur. Ve ben yine komşumu tanır ona huzurla misafir olur veya evime misafir ederim.

Ne demiş atalarımız “komşu komşunun külüne muhtaçtır”.

Yine ben komşuma güveneyim. Yine onun külüne muhtaç olayım. vesselâm. ..