BİZLER DOMANİÇ’LİYİZ

Hangi konu olursa olsun, abartısı ve sık tekrarı, insanlarda sıkıcı ve rahatsız edici konuma düşer. Ama öyle konular var ki ; her ne kadar sık tekrarlansa da, hatta bazılarına göre abartılsa da, bahse konu olunca dikkate değer olur anında.

Bizler de “DOMANİÇ” dedik mi akan sular duruverir yanımızda..Abartı da dense, yine mi ? de dense, “diyeceğiz arkadaş ! abartacağız ! bu memleket de, bu insanlarda bir avuç . Hepsi de bir tarihi,kültürü ve geçmişi, iyi ve kötü günleriyle paylaşan insanlar…Onun için abartmakta tekrarlamakta her halde hakkımız DOMANİÇLİ olarak.

Bizler, “DOMANİÇ “dedik mi ; canımızı veresimiz gelir. Ancak beğenmediğimiz yönleriyle,kendine has insan yapısıyla,olmaması gereken hususunda da sonuna kadar eleştirir,ayıplarımızı hatırlatır ve dillendiririz.

Öyle gerçekçi ve samimidir ki insanımız ; napyon, iyi gali, bizim oğlan, gardeşim, ağam, sadıç, leen, eee !!! hitaplarıyla, her türlü gruplaşmadan, ayrışmadan , hiyerarşik düzenden kopar, bir yumruk ve can dostu olur,samimiyetle çayımızı kahvemizi içer,,, gerektimi de ; “Başkanım ! Müdürüm ! abicim ! Efendim “ der , sayın ifadesiyle ceketimizi ilikler, elini de öperiz birbirimizin.

Ne kadar güzeldir; Ta !!! Taşköprü kahvesinin önünden başlar ,ne tarafa gideceksek bitime kadar her dükkana, her kahve önüne ,her oturana takılarak güle oynaya ilerleriz biz..

Bir bakarsın ki ! sanki hiç bir biriyle bir daha konuşmayacaktır , yaşadığı sorun yüzünden iki kişi. Hele o ikisinden birinin, bir düğünü , bir ölüsü olsun da ! sen gör bakalım konuşmayan o dargın şahısları..Ya düğününde ahçının başındadır ,ya da acı gününde tabutu omuzlarında !…

BİZLER DOMANİÇ’LİYİZ, herşeye ve içimizdeki İrlandalılara rağmen Domaniç demeye devam edeceģiz.