BİR YANIMIZ EKSİKTİ

Günler haftaları haftalarda ayları kovalarken Kurban bayramı bile geldi geçti. Artık geride bıraktık, uğurladık,kurban Bayramını. Bayramlar, milli ve dini duyguların, inançların, örf ve adetlerin uygulanıp sergilendiği, bir toplumda millet olma şuurunun şekillendiği, kuvvetlendiği günlerdir. Kurban bayramı Hz İbrahimin sadakati Hz. İsmail’in teslimiyetidir. Hz. İsmaiI’in AIIah’a tesIim oIduğu gibi tesIim olmaktır. Ne güzel de söylemiş ve tarif etmiştir Abdürrahim KARAKOÇ mısralarında kurbanı;
“Yat kurban ol İsmailce, Bıçak senden incinmesin…” Bu bayramda da her bayram oldugu gibi bir yanımız eksikti.Trafik canavarına verilen canlar gibi veya yitirdiğimiz değerlerimiz yöneticilerimiz gibi. Domaniç bir yanı eksik olarak, Kaymakamsız kutladı bayramını. Kaymakamımız,Bünyamin KARALOĞLU Domaniç’e veda etti. Domaniç’te göreve başladığı günden beri ilçe halkı ile kurduğu sıcak ve samimi yaklaşımlarıyla bir çok kişinin takdirini kazandı. Gönüllerde taht kurdu. Domaniç ilçe idare amiri olarak hassasiyeti ile halkla iç içe oldu. Kısa sürede kendini sevdirdi. Mütevazi kişiliği ve çalışkanlığı ile Domaniç’te şimdiye kadar görev yapan kaymakamlar arasında farklı bir yönetim anlayışı gerçekleştirdi. Kaymakam Bünyamin KARALOĞLU Domaniç’te görev yaptığı kısa sürede Domaniç insanına değer verdi. Yıllarca devletin soğuk yüzüne alışmış bir halkta tabuları yıkıp,Devletin sıcak elini ve sıcak yüzünü vatandaşa gösterdi. Tarihi ve kültürel noktalarda hep Domaniç dedi ve ön plandaydı. Yeni görev yerinde başarılar diliyorum. Bayram denince akla tatil başlangıcı ve dönüşü yollarda trafik canavarına verdiğimiz canlarımızı da unutmamak gerekiyor. Her firsatta bu köşemde dile getirdigim ,Domaniç’li ; Yollarında her gün Trafik kazası olan,yolu bozuk olupYOLSUZ, köylerinin de yanı başında sırtını dayadığı,binbir çeşit bitki ve canlı barındıran Koca dağ gibi bir dağa ve yaylaya sahip olup SUSUZ bir Domaniç olarak tanınmak istemiyor. Domaniç’in bitirilemeyen yollarında,o kadar çok maddi hasarlar, maddi kayıplar oldu ki! Bu yolun yapımı sırasında aklıma hep bu yolda ölen insanlar geldi. En çok da,bir kurbanbayramı günü Berçin köyünün oradaki keskin virajda yaşanan trafik kazasında ölen hemşerim merhum Mehmet Ankaz aklıma geldi. Henüz daha hayatının baharında daha on sekizinde bu ölüm yolunun yolcusu olarak ahirete göçtü gitti. Sevinç mutluluk kaynağı bir bayramgününde Karaköy’e ateş düştü. Başta annesi Leman teyze olmak üzere geride gözü yaşlı bir sürü insan bırakarak Domaniç’in ölüm yollarında ruhunu teslim edip gitti. Merhum Mehmet Ankaz gibi bu ölüm yolunda ölenlerin kemikleri sızlıyordu. Bu yolun yapılmasıyla birlikte bir nebze olsun teselli buldu Domaniç halkı. Darısı Güney Köyü ile Tunçbilek yolunun bitirilmesinin başına. Her şeye rağmen Allah’a inanan ve peygamberimize iman etmiş kişiler olarak bütün olumlu ve olumsuz şartlara rağmen Domaniç için umutlu ve sabırlıyız. Güzel hayallerimizden hiç bir zaman taviz vermeden, İnsanlarımızın bayramlarını bayram gibi yaptıkları nice bayramlara ulaşmak dileğiyle…