DOMANİÇ GÜREŞLERİ DOMANİÇLİLERİN OLSUN!

Bizim çocukluğumuzda güreşler, Mayıs – Haziran aylarında olurdu. İnanışa göre, havaların ısınmasıyla Kayı boyu, hayvanlarını otlatmak için Domaniç yaylalarına göç eder, buraya çadırlarını kuruduktan sonra da Kayı Alpleri, ebe çamlığında güreş tutar, ok atar şenlik düzenlerdi. Bu inanışın ışığında oluşan gelenek, yüz yıllardır Domaniç ebe çamlığında devam ettirilirdi.
Domaniç’ten Söğüt’e göç ise havaların soğumaya başladığı Eylül ayında gerçekleşirdi. Domaniçliler bu geleneği de hala Eylül ayının ilk haftasında sürdürürler.
Kayı’nın Domaniç’ten Söğüt’te göçtüğü Hayme Ana ve Göç Şenlikleri geleneği düzenli bir şekilde Eylül Ayının ilk haftasında gerçekleştirilirken, Söğüt’ten Domaniç’e göç ve yağlı pehlivan güreşleri geleneği genelde düzensiz genelde isteksiz bir şekilde devam etmektedir.
Biz daha eskilerini bilmeyiz ama son 10 yılda gördüğümüz acı gerçeklerimizi şöyle sıralayabiliriz.
Domaniç halkı güreşlere karşı duyarsız, Kütahya Valiliği de, Belediyesi de, Domaniç Kaymakamlığı da, Domaniç Belediyesi de, Güreş organizasyonlarına yeterince destek olmuyor. Bu durumda Güreş Şenliğini organize etmek Domaniç Spor Kulübüne kalıyor. Domaniç Spor Kulübü, Güreş organizasyonunu yapabilmek için aylarca, haftalarca fedakârca çalışarak, il il, köy köy, kapı kapı dolaşıp yardım topluyor ve bir şekilde güreş organizasyonunu gerçekleştiriyor.
Verdikleri mücadeleyi sadece kendileri biliyor ve zoru başarmış olmanın gururuyla güreş izlemeye gelen halkın gözüne sokarcasına, akşama kadar Cazgırlara, kendi adlarını ve para verenlerin adlarını bağırtıyorlar.
Bu durum hem güreş sever izleyiciyi hem maddi imkânsızlıkları yüzünden yardım edemeyen ve ya az edebilen bu yüzden de dışlanan Domaniç’in küçük esnafını rencide ediyor.
Güreş izlemeye geldiği halde saatlerce birilerinin adını yüksek sesle duymak zorunda kalan sevmediği siyasilerin abartılı övgülerini dinlemek zorunda kalan vatandaşlar da rencide olan esnaf ta gelecek yıl güreşlere gelmeme kararı alıyorlar.
Bir yıl sonraki güreşleri yapmak daha da zor oluyor. Gelen sayısı düşüyor. Domaniç esnafı geri çekiliyor…
Daha sonra ki yıllarda Domaniç esnafına ebe çamlığından yer bile verilmiyor. Halkın gelip gelmemesini kimse takmıyor. Güreşeler için yeterince para bulunduysa para verenleri, parayı alanlara akşama kadar sırtlarında taşıyıp bir birlerini onure ederek bir güreşi daha tamamlamış oluyorlar.
Peki ya Geleneğimiz! Kültürümüz! Halkımız! Her şey paramı !?
“Körler sağırlar bir birini ağırlar!”
YENİ AĞADAN RİCAMIZ !
Yeni Güreş Ağamız İsmail Karaduman hem Domaniç’in sevilen simalarından, hem de az sayıda ki güçlü esnaflarından biri. Ağamızdan ricamız;
1. Gelecek yılki güreşlerin tarihi yarından itibaren belli olsun.
2. Güreş Organizasyonunu Domaniç Belediyesi üstlensin.
3. Domaniç esnafının kırılan kalbi şimdiden telafi edilsin.
4. Ebe çamlığındaki Pazar alanı Domaniç esnafının olsun, Esnaf odası bu konuda lütfen artık inisiyatif alsın.
5. Cazgırlar akşama kadar birilerine yalakalık olsun diye insanları rencide etmesin. Reklamın abartılısı reklam sahibine de zarar verir.
6. Güreş alanına cazgırın bağırtıları ve davul zurna eşliğinde gürültüyle getirilenlere halkın bakışını biliyor musunuz? Lütfen bu ilkel davranıştan vazgeçilsin.
7. Domaniç Yağlı Pehlivan Güreşlerini Domaniçliler yapsın, Güreşlerin kazananı da kaybedeni de olacaksa Domaniçli olsun! İşimiz, emeğimiz, kültürümüz ne Bursa’ya ne İnegöl’ ne de Kütahya’ya peşkeş çekilmesin!