BEN, HİÇ BEN OLAMADIM Kİ !

Beni bana sormadan dünyaya getirenler, bana bir isim bile vermemişler. Adım dedemin adı…
Kiminle oynayacağıma, saat kaça kadar oynayacağıma, saat kaçta yatacağıma hep başkaları karar verdi.
5 yaşımdaydım doğduğum topraklardan zorla koparıldığımda, ne gitmek istediğim okula gitmeme, ne de yapmak istediğim mesleğe izin verilmedi.
‘Babam Almanya’da’ deyince ‘Burjuva Çocuğu’ diye solculardan, ‘Emekçi’ dedim diye Ülkücülerden yedim ilk dayağımı… Siyaseti bile bilmeden görüşüme yön vermeye çalıştılar.

19 yaşımdaydım ‘EVLENECEKSİN’ dediklerinde… 20 Yaşımdaydım ‘BABA’ olacaksın dediklerinde, Çocuklarımın adını bile ben koyamadım.
Yıllarca çalıştım, çalıştırıldım ama elime geçen birşey olmadı. ‘Analı Babalı çocuğun malı olmaz’ diye elimden aldılar emeklerimi.
Aile baskısı, din baskısı, devlet baskısı, siyaset baskısı derken ben, hiç ben olamadım ki…
Çocuk yaşta kopartılıp götürüldüğüm yadellerde bana, ‘ sen Alman değilsin dediler’ ait olduğumu düşündüğüm doğduğum topraklara geldim ‘sen Türk değilsin’ dediler.

Ben zaten hiç ben olamadım ki.

Büyüklerime baş kaldırdım ‘Hayırsız’ dediler. Kadere baş kaldırdım ‘Günahkar’ dediler. Yasaklara baş kadırdım ‘ Asi’ dediler’ dediler. İyi de ben, ben olamayacaksam, kendim gibi davranamayacaksam ben niye varım ?

Hayat kısaydı. yaşanacak güzel şeyler de vardı. Üstelik dilediği hayatı yaşayanlar da vardı. Benim onlardan neyim eksikti ?

Direndim dik durdum, kaderin belini kırdım, hayatı anlamak, olan biteni sorgulamak için bir meslek seçtim kendime. Gazeteci oldum kendi kendime.

Ne meslek seçmişim ama…

Ben yine ben olmadım. Onu yapma, bunu yazma, saçın şunlara, bıyıkların bunlara, giyimin ötekilere benziyor diye yine bir yerlere yaftalandık.

Onlarca millet tanıdım. Bizim kadar eli kolu bağlananı görmedim dostlar. Afrikalısı-Asyalısı, Yugoslavı-Polonyalısı, Rusu-Almanı bizden daha özgür. Hayatın tadını çıkarıyorlar. Kendilerine tanınan süreye kendileri için kullanıyorlar. Ne bizim gibi hayırısız evlat olma korkuları var, ne de dinsiz imansızlıkla suçlanan, kimse kimsenin giyimine kuşamına karışmıyor bizde ki gibi. İnsalar, her konuda bizden daha özgür.
Bu kadar başı olunca kimse yoldan çıkmıyor dostlar. Özgürlük kimseyi bozmuyor, kimse kötü insan olmuyor. Bizden daha dürüst, daha çalışkan, daha dindarlar.

Bırakın insanları, robot değil, kul köle değil, İNSAN olsunlar, bırakın çocuklarınızı çocuk olsunlar, herkez kendisi olsun, sahtekarlığa zorlamayın kimseleri. Maske takmayın, taktırmayın,

Şu yazılanlar sadece benim sorunum değil. Ben hiç ben olmadım, siz de siz olmadınız olamadınız, Bırakın bizden sonrakiler kendileri olsunlar be…