Mehmet Ankaz’ların ruhu şad olsun

Milletimizin birlik ve beraberliğini pekiştiren, fedakârlıklarla ve vatan uğruna akıtılan şehit kanlarıyla inşa edilen Cumhuriyetimizin ilanının 93. yıl dönümü vesilesiyle başta Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere İstiklal Mücadelemizin bütün kahramanlarını, eşsiz fedakârlıklarıyla milletimizin gönlünde ölümsüzleşen bize bu toprakları vatan yapan bütün şehit ve gazilerimizi rahmet, minnet ve  şükranla anıyorum.  Bizleri aydınlık yarınlara taşıyan Cumhuriyetimizin 93. kuruluş yıl dönümünü ve 29 Ekim Cumhuriyet Bayramınızı, başta bütün Domaniçli hemşerilerim olmak üzere en içten duygularımla kutluyorum.

Öncelikle 23/10/2016 Pazar gecesi Domaniç dağ yolunda İşçi servisiyle kaza geçiren işçi kardeşlerime geçmiş olsun.Yaralanan kardeşlerime Allah’tan acil şifalar dilerim.Tek tesellimiz ölümün olmaması.

Önümüzdeki haftalarda Berçin Köyü-Domaniç merkez arasındaki yıllardır yapılamayan yol nihayet hizmete açıldı. Çok çok geç kalmış olsa da…  Geç olsun da güç  olmasın sözünün bir anlamı  olmasa da,  bu durum elbette bütün Domaniçliler gibi beni de mutlu etti. Ama bu mutluluk buruk bir mutluluktan ibaretti! Niye mi? Ölüm yolu denilen bu yolda o kadar çok insanın hayatı karardı ki! O kadar çok insan öldü, o kadar çok yuvalar ocaklar söndü ki! o kadar çok maddi hasarlar, maddi  kayıplar oldu ki! Bu yolun yapımı sırasında aklıma hep bu yolda ölen insanlar geldi. En çok da bir kurban bayramı günü Berçin köyünün oradaki keskin virajda yaşanan trafik kazasında ölen hemşerim merhum Mehmet Ankaz aklıma geldi. Henüz daha hayatının  baharında daha on sekizinde bu ölüm yolunun yolcusu olarak ahirete göçtü gitti.  Sevinç mutluluk kaynağı bir bayram gününde Karaköy’e ateş düştü. Başta  annesi Leman teyze olmak üzere geride gözü yaşlı bir sürü insan bırakarak Domaniç’in ölüm yollarında ruhunu teslim edip gitti. Merhum Mehmet Ankaz  gibi bu ölüm yolunda ölenlerin kemikleri sızlıyordu. Bu yolun yapılmasıyla birlikte bir nebze olsun  teselli olacağız. Ama bu zamana kadar  bu ölüm yolunun yapılmasını engelleyen çeşitli siyasi mülahazalarla  geciktiren, erteleyen ve bu zamana  kadar yaşanan faciaların  sorumlularının vebali bu dünyada olmasa da öbür dünyada  elbette yakalarına  yapışacaktır.  Bu  vebal onları asla bırakmayacaktır.  Bu vesileyle Yunus Emre’nin ifadesiyle gök ekin biçmiş gibi daha gençlik çağında bu ölüm yolunun kurbanlarından olan  başta hemşerim merhum Mehmet Ankaz olmak üzere bütün ölenlerin kazazedelerin ruhları şad olsun!

Berçin-Domaniç merkez yolunun  hizmete açılması inşallah Güney-Tunçbilek ölüm yolunun ve Domaniç dağındaki ölüm yolunun yapılmasını  tetikler ve  trafik canavarı Domaniç’ten kovulur!  Bir çok insanın  ölümü sakat  kalması maddi-manevi kaybı önlenir.  Darısı  bu  yolların başına…